Qəzəl 2156

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2175

بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هستخاموش نگردد ز فغان تا نفسش هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2177

در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2179

هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هستدر هر شکن زلف تو بیت الصنمی هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2183

گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2184

در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2194

در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2202

ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2203

چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2246

تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2249

بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2251

از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2253

لطف بتان جانگدازتر ز عتاب استشبنم این باغ تلختر ز گلاب است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2254

حلقه گوش تو گوشواره صبح استخال بناگوش تو ستاره صبح است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2261

غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2270

به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2280

قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2292

دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2294

آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2295

از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2306

مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2334

وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2345

Ürəyin dərdlərinə əql də imdad etməz,Bu viran qəlbimi heç kimsə, bil, abad etməz.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2357

کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2372

گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرداینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2376

آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرداز دهان موج بیتابانه صد خمیازه کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2399

این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2479

حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده‌اندچشمه آیینه را خس‌پوش جوهر کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2518

عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2600

رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq