Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!
Qəzəl 1228زلف یار از جلوه خط پریشانی شکستاز غبار لشکر موران سلیمانی شکست
Qəzəl 1243معنی توفیق غیر از همت مردانه چیست؟انتظار خضر بردن ای دل فرزانه چیست؟
Qəzəl 1244شمع فانوس خیال آسمان پیداست کیستشعله جواله این دودمان پیداست کیست
Qəzəl 1260پاره های دل گران بر دیده خونبار نیستجای در چشم است آن کس را که بر دل بار نیست
Qəzəl 1262افسر زرین سر آزاده را در کار نیستنقش عیب کاسه چینی است چون مودار نیست
Qəzəl 1287درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیستبرشکن افلاک را، طرف کلاهی بیش نیست
Qəzəl 1308دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیستشاه با تخت است دایم، تخت اگر با شاه نیست
Qəzəl 1317غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست
Qəzəl 1321سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیستشمع را در بزم دلسوزی به از پروانه نیست
Qəzəl 1323عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیستگنج را بر دل غبار از صحبت ویرانه نیست
Qəzəl 1325بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشتهر رگم در آستین صد نشتر فولاد داشت
Qəzəl 1330یاد ایامی که دریای مروت جوش داشتهر صدف یک دامن گوهر، طراز گوش داشت
Qəzəl 1353در دلم هرگاه زلف آن پری پیکر گذشتاز سر دریای چشمم موجه عنبر گذشت
Qəzəl 1371آنچه از خط یار را بر غنچه مستور رفتکی به تنگ شکر از تاراج خیل مور رفت؟
Qəzəl 1393کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفتنافه از ناف غزالان ختن آخر گرفت
Qəzəl 1422خط نارسته ازان چهره گلگون پیداستمشک خالص شدن از صافی این خون پیداست
Qəzəl 1490O qədər incədi, baxsan, yanağı al qan olar,Kim ki, bir dəfə görər, gül üzünə heyran olar.
Qəzəl 1496O dodaqlar ki, susur, sanma ki, sözsüzdür hər an,Çox zaman sakit olur çün ürəyi sözlü olan.
Qəzəl 1509Əql bir körpə fidandır ki, xəzan qəmdir ona,Eşq bir sərvidi, güllər hamı həmdəmdir ona.
Qəzəl 1571از شناسایی حق لاف زدن، نادانی استقسمت نقش ز نقاش، همین حیرانی است
Qəzəl 1602در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست
Qəzəl 1609برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیستدولت ابر بهار گذران اینهمه نیست
Qəzəl 1618Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.
Qəzəl 1649فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت
Qəzəl 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Qəzəl 1721به غیر دل همه عالم سراب حرمان استز کعبه روی به هر سو کنی بیابان است
Qəzəl 1731Şərabın köhnəsi çün ruhi-rəvanımdır mənim.O mənim həmsöhbətim, pirim, cavanımdır mənim.
Qəzəl 1769مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است
Qəzəl 1806به می طرف شدن آیین هوشیاران نیستبه قلب شعله زدن کار نی سواران نیست