Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ما حسرت دیدار تو در سینه شکستیماین خار هوس در دل آیینه شکستیم
Pərakəndə şeir 552منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من
Pərakəndə şeir 564خوش است چاشنی سود در زیان دیدنرخ بهار در آیینه خزان دیدن
Pərakəndə şeir 571از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Qəzəl 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
Pərakəndə şeir 582زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی
Pərakəndə şeir 587زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری
Pərakəndə şeir 588ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشیاز خنده تو شور قیامت نمکچشی
Pərakəndə şeir 590محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Pərakəndə şeir 600خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Pərakəndə şeir 608می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو
Pərakəndə şeir 618مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن
Qəzəl 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Qəzəl 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟نشسته است به خون هیچ ساده دل خون را
Qəzəl 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Pərakəndə şeir 650از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
Pərakəndə şeir 658زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری
Qəzəl 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما
Qəzəl 672غم حساب ندارم ز میْپرستیهاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستیها
Pərakəndə şeir 679می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو
Qəzəl 719Əzdikcə fələk, torpağa döndüm bu cahanda,Yox özgə dənim mən üyüdəm bir daha onda.
Qəzəl 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا
Qəzəl 768دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش مادامان دشت، دامن یارست پیش ما
Qəzəl 792آمد خزان و تر نشد از می گلوی مارنگی درین بهار نیامد به روی ما
Qəzəl 835Qorxu alarmı, söylə, qəlbi qəvi olanı?Bülbül məst oldu bağda, itirdi aşiyanı.
Qəzəl 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Qəzəl 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را
Qəzəl 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب
Qəzəl 910عرقفشانی آن گلعذار را دریابستارهریزی صبح بهار را دریاب
Qəzəl 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست