Qəzəl 5419

پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنمدر محیط قطره سیر بحر قلزم می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5610

رفت آن روز که دامان بهار از دستمرفت چون برگ خزان دیده قرار از دستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5611

به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتماز دل خم به پریخانه مینا رفتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5698

سبک به چشم تو از شیوه وفا شده‌امسزای من که به بیگانه آشنا شده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5700

چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5704

مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6084

در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6165

Naz ilə yar yeriyəndə o çinar qaməti gör,Yaxşı bax, sən bu təbiət yaradan nəməti gör.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6172

تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبینکی توانی شست در سرچشمه کوثر جبین؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6362

گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6392

دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6436

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6476

بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6527

Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6547

Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6560

چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6690

دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکییا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6808

عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟چند ازان گلبن پر گل کف پر خار آری؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6871

ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگیشکستگی نبود در جهان بیرنگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6872

نیی که جیب و کنار از شکر کند خالیبه ناله صد دل خونین جگر کند خالی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6928

کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 2

منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Türki qəzəl 2

Aşiqin göz yaşına rəhm eyləməz ol afitab,Yığlımaq ilə aparmaz od əlindən can kəbab.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 4

سرگرانی مانع است از آمدن تیر تراانتظار تیر خواهد کشت نخجیر ترا

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 5

تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش رانشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 6

آتش افروز جنون شد دامن صحرا مراطشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 7

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Türki qəzəl 7

Gül kimi hər kim ki gülzar içrə nəqdi-cani varSəy eylər töksün sənin yolunda ta imkanı var

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 9

بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را

Saib Təbrizi1 dəq