Qəzəl 6560

چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6638

ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6690

دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکییا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6808

عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟چند ازان گلبن پر گل کف پر خار آری؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6872

نیی که جیب و کنار از شکر کند خالیبه ناله صد دل خونین جگر کند خالی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6928

کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 2

منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Pərakəndə şeir 4

سرگرانی مانع است از آمدن تیر تراانتظار تیر خواهد کشت نخجیر ترا

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 5

تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش رانشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 6

آتش افروز جنون شد دامن صحرا مراطشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 7

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 9

بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را

Saib Təbrizi1 dəq
Türki qəzəl 10

Tutulmuş könlümü cam ilə şadan eyləmək olmaz,Əl ilən püstənin ağzını xəndan eyləmək olmaz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 12

صبح ظفر ز مطلع دولت شد آشکارطی شد بساط ظلمت ازین نیلگون حصار

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəzəl 12

نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب رامانع از گردش نگردد خار و خس گرداب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 16

یکی صد شد ز گلچین برگ عشرت گلشن ما راحمایت کرد مور از برق آفت خرمن ما را

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 19

تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Türki qəzəl 19

Min dili-məhzunilə bir tazə qurbanız hələZəxmi-tiri-qəmzəyi-məstinlə bicanız hələ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 24

شد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان

Saib TəbriziQəsidə6 dəq
Qəzəl 29

خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 30

جنّتِ در‌بسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین می‌کند چون به، نمدپوشی ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 37

این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəzəl 37

غیر حق را می‌دهی ره در حریمِ دل چرا؟می‌کِشی بر صفحهٔ هستی خطِ باطل چرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 38

در هوای کامِ دنیا می‌فشانی جان چرا؟می‌کنی در راه بت صیدِ حرم قربان چرا؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 40

آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 41

خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəzəl 43

گریهٔ مستانه می‌سازم شرابِ تلخ رامی‌کنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 50

دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 58

نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq