Qəzəl 992

حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1009

پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1014

از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش استنقطه پا بر جا خوش و پرگار سرگردان خوش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1025

با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1045

حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1046

زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1071

بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1091

دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1098

آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1125

تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1130

دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1159

هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1183

شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه استآتش خاکسترآلودم به دامان تشنه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1187

صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1190

قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1263

گر نمی جوشیم با می از سر انکار نیستغفلت سرشار ما را باعثی در کار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1270

Şişəmə yar tökməsə, gülgün şərabı neylərəm?!Ay camalım verməsə, hər gün əzabı neylərəm?!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1271

شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیستماهی سرچشمه نورم به آبم کار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1285

روزگار زندگی نقش بر آبی بیش نیستموج را قسمت ز دریا پیچ و تابی بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1320

در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیستگرد را دست تصرف بر درون شیشه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1352

نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشتبی صدای پا ازین کهسار می باید گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1392

گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1444

Tikan üstə oturam, xoşdu, nə ki, nadan ilə,İldırım olmasa, göylər qaralar tufan ilə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1449

Zahiri görmək əgər adət olub gözlərinə,Asginan divara o gözləri ayna yerinə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1556

سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1558

Sənin o məst gözün bir güli-xəndan kimidir,Yatışın canlar alır, körpəcə ceyran kimidir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1642

لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1669

Sadədildir o adam, fəxr edə ki, övladı var,Ata ilə anaya zəhrə bərabər dadı var?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1725

به فکر چاره فتادن جگر گداختن استعلاج درد چو مردان به درد ساختن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1763

Gizlin, nəyə lazım, edəsən yara məhəbbət?Eşq olsa, o nə səd biləcəkdir, nə də sərhəd.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq