Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پیش قضا طلسم ز تدبیر بسته ایمسد شکر به رهگذر شیر بسته ایم
Qəzəl 541Vəslü hicran bir olar qəlbdən heyran olana,Daşını qoy, tərəzi başını əysin o yana.
Pərakəndə şeir 543دلبستگیی با دل بی کینه نداریمآن روز دل از ماست که در سینه نداریم
Qəzəl 549Qəmi başdan aşanın olmaz ölümdən həzəri,Qurumuş bir çəmənə ildırımın yox xətəri.
Qəzəl 574Kəmalın hüsnü hara, gözdə iztirab hara?Şükufə bəhri hara, xeymeyi-hübab hara?
Qəzəl 587به شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را
Qəzəl 588Yaxamı vermədisə eşq gözəllər əlinə,Məni ovsunlayaraq axırı saldı felinə.
Qəzəl 590Çalış, riayət elə qanuna itaətlə,Amandı, yorma nahaq xalqı sən ibadətlə.
Pərakəndə şeir 614اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Qəzəl 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا
Pərakəndə şeir 636رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو
Pərakəndə şeir 643پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنیمی توانی رام لیلی را ز استغنا کنی
Pərakəndə şeir 673هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
Pərakəndə şeir 682مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟
Qəzəl 739Şehli yanağa baxmağa heç taqət olarmı?Tufana gəmi düşsə, məgər rahat olarmı?
Qəzəl 747Torpaq ucaldacaqdır, torpağa düşsə hər dən,Dikbaşlığın ucundan sən torpağa düşərsən.
Qəzəl 778Həlqə olduq qapısında yenə meyxanələrin,Bu hal ilə yetişək vəslinə peymanələrin.
Qəzəl 805از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را
Qəzəl 807تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را
Qəzəl 817بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما
Qəzəl 819Mey dolu camda mənim sanki hübabdır ürəyim,Dərbədər insan üçün odlu şərabdır ürəyim.
Qəzəl 845Yük etmə qəlbinə dərdin cahanın,Quş asmaz hər budaqdan aşiyanın.
Qəzəl 852ای فکر تو نقشبند جانهایک حلقه ذکرت آسمانها
Qəzəl 857Əqli biz divanəlikdə bilmişik,Sevgini fərzanəlikdə bilmişik.
Qəzəl 878Sübh çağı zərrin şəfəqlə rəngi qan olmuş Günəş,Sanki bu görkəmdə xalqa mehriban olmuş Günəş.
Qəzəl 905Verərəm hər nəyimi, tanrı bilir, çün şəraba,Dərd dönüb nəşə olar, meyl elə bəzən şəraba.
Qəzəl 909Qəlb ilə əql çıxıb cəngə qəhrəman yuxuda,Dəvə qırmış ipini, çünki sariban yuxuda.
Qəzəl 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب
Qəzəl 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟
Qəzəl 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست