Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار
Qəzəl 4632Saçların da uzanar, ey nazlı canan, qəm yemə,Xızrı da sirab edər ol abi-heyvan, qəm yemə.
Qəzəl 4823Məcaz qanad olubdur həqiqətə hər zaman,Bu qanadı qırarmı, deyin, ağıllı insan?
Qəzəl 4904تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش
Qəzəl 4943چسان دل رانگه دارد کسی از چشم قتالش ؟که گیراتر ز شاهین است مژگان سبکبالش
Qəzəl 4945چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش
Qəzəl 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش
Qəzəl 4999Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.
Qəzəl 5032Zənn eyləmə, əks eyləyər hər yer təranəni,Münbit deyilsə torpaq əgər, səpmə danəni.
Qəzəl 5101برسر حرف آمده است چشم سیاهشنو خط جوهر شده است تیغ نگاهش
Qəzəl 5109İztirabi-qəlbdən zülfün səhər, şam oynayar,Vəhşi quş düşsə tora, olmaz o, aram, aynayar.
Qəzəl 5140Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.
Qəzəl 5334Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.
Qəzəl 5350سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم
Qəzəl 5359حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم
Qəzəl 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستمرفت چون برگ خزان دیده قرار از دستم
Qəzəl 5611به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتماز دل خم به پریخانه مینا رفتم
Qəzəl 5698سبک به چشم تو از شیوه وفا شدهامسزای من که به بیگانه آشنا شدهام
Qəzəl 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم
Qəzəl 6084در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن
Qəzəl 6165Naz ilə yar yeriyəndə o çinar qaməti gör,Yaxşı bax, sən bu təbiət yaradan nəməti gör.
Qəzəl 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبینکی توانی شست در سرچشمه کوثر جبین؟
Qəzəl 6362گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان
Qəzəl 6392دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من
Qəzəl 6421گر محو ز خاطر شود اندیشه مردنممکن بود از دل غم صدساله ستردن
Qəzəl 6423خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن
Qəzəl 6436چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن
Qəzəl 6527Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.
Qəzəl 6529شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او
Qəzəl 6547Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?