Qəzəl 4585

سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4632

Saçların da uzanar, ey nazlı canan, qəm yemə,Xızrı da sirab edər ol abi-heyvan, qəm yemə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4823

Məcaz qanad olubdur həqiqətə hər zaman,Bu qanadı qırarmı, deyin, ağıllı insan?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4904

تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4943

چسان دل رانگه دارد کسی از چشم قتالش ؟که گیراتر ز شاهین است مژگان سبکبالش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4945

چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4973

در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4999

Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5032

Zənn eyləmə, əks eyləyər hər yer təranəni,Münbit deyilsə torpaq əgər, səpmə danəni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5101

برسر حرف آمده است چشم سیاهشنو خط جوهر شده است تیغ نگاهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5109

İztirabi-qəlbdən zülfün səhər, şam oynayar,Vəhşi quş düşsə tora, olmaz o, aram, aynayar.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5140

Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5334

Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5350

سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5359

حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5610

رفت آن روز که دامان بهار از دستمرفت چون برگ خزان دیده قرار از دستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5611

به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتماز دل خم به پریخانه مینا رفتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5698

سبک به چشم تو از شیوه وفا شده‌امسزای من که به بیگانه آشنا شده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5704

مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6084

در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6165

Naz ilə yar yeriyəndə o çinar qaməti gör,Yaxşı bax, sən bu təbiət yaradan nəməti gör.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6172

تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبینکی توانی شست در سرچشمه کوثر جبین؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6362

گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6392

دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6421

گر محو ز خاطر شود اندیشه مردنممکن بود از دل غم صدساله ستردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6436

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6527

Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6529

شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6547

Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq