Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yaxamı vermədisə eşq gözəllər əlinə,Məni ovsunlayaraq axırı saldı felinə.
Qəzəl 590Çalış, riayət elə qanuna itaətlə,Amandı, yorma nahaq xalqı sən ibadətlə.
Qəzəl 633Qapını bağlayacaq bağban, əgər gəlsə bahar,Ağ gülü pambıq edib öz qulağın güllə tıxar.
Pərakəndə şeir 662مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی
Qəzəl 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا
Qəzəl 778Həlqə olduq qapısında yenə meyxanələrin,Bu hal ilə yetişək vəslinə peymanələrin.
Qəzəl 780Canı biz qurtararıq bu bədənin qeydindən,Samanı çək kənara ta ki, üzə çıxsın dən.
Qəzəl 793Hər kəsin ki, əlləri adət edə peymanəyə,Bil ki, o bir də uzanmaz təsbehi-səddanəyə.
Qəzəl 807تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را
Qəzəl 811Olduq necə halın duyanı biz bu cahanın,Bizdə görünür sirri-nihanı bu cahanın.
Qəzəl 817بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما
Qəzəl 819Mey dolu camda mənim sanki hübabdır ürəyim,Dərbədər insan üçün odlu şərabdır ürəyim.
Qəzəl 845Yük etmə qəlbinə dərdin cahanın,Quş asmaz hər budaqdan aşiyanın.
Qəzəl 852ای فکر تو نقشبند جانهایک حلقه ذکرت آسمانها
Qəzəl 878Sübh çağı zərrin şəfəqlə rəngi qan olmuş Günəş,Sanki bu görkəmdə xalqa mehriban olmuş Günəş.
Qəzəl 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب
Qəzəl 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست
Qəzəl 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست
Qəzəl 957خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست
Qəzəl 963اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است
Qəzəl 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
Qəzəl 1073دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است
Qəzəl 1080Narahat beynimdir axır başımı salmış şərə,Kim bu meydən içdi, gördüm, döndü o, dərbədərə.
Qəzəl 1091دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست
Qəzəl 1130دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است
Qəzəl 1152بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است
Qəzəl 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است
Qəzəl 1187صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است
Qəzəl 1257نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیستدر تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست
Qəzəl 1270Şişəmə yar tökməsə, gülgün şərabı neylərəm?!Ay camalım verməsə, hər gün əzabı neylərəm?!