Pərakəndə şeir 28

Güllərə rəng verib çünki vəfadarlığımız,Sərvi heyran eləyib bunca havadarlığımız.

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 90

ذوقی از حرف محبت بی صفای سینه نیستطوطیان را تخته مشقی به از آیینه نیست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 91

تا خیال زلف او ره در دل دیوانه داشتاز پر و بال پری جاروب این ویرانه داشت

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 109

جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 149

ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیستخبر ز حال من و تنگدستی من نیست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 154

ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاستحسن غریب را که شناسد وطن کجاست؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 183

روی دل این خسته به آن چشم سخنگوستچون عقده مرا چشم به آن گوشه ابروست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 189

کاوش مژگان او از بس که دست انداز کردصفحه آیینه را چون سینه شهباز کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 195

من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 195

Aya bənzər o gözəl aldanar hər yağlı dilə,Kişi istər ki, yolun rişəsini alsın ələ.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 217

ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 238

خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارداگر از پا درآید پشت بر دیوار نگذارد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 281

Can boğazda, sübhtək biz indi nalan olmuşuq,Dərdimiz çıxmış üzə, eşqi nümayan olmuşuq.

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 367

لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 374

آب بر آتش هر بی سر و پا افشاندچون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 384

عشقبازان چو جلای نظر پاک دهندمنصب برق جهانسوز به خاشاک دهند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 452

دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 495

نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 527

O qəddinin həsrəti salmış məni bəlaya.O zülfünün şövqündən bir yoldaşam səbaya

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 532

حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 558

Şad elə laləyanaq, zülfü pərişanları sən,Nura qərq eylə ürəkdən o şəbistanları sən.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 569

مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 593

Qəribədir, çəkir əqlin müdam kəməndə səni,Məhəbbət azad edər, əql edərsə bəndə səni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 595

Asan da gəlməsin, ey ağciyər, şikar sənə,Çətin başa gələcək axırı bu kar sənə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 662

مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 677

Bülbül qəfəsdə olsa, qalar çəməndən ayrı,Şamı fanusa qoysan, düşər o səndən ayrı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 773

Dolmuş ürək qanıyla yenə əldə camımız,Meydan oxur hər axşam aya nurlu şamımız.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 782

Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 853

ای حسن تو برق خانمان‌هاعشق تو دلیل آسمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 972

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq