Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشتموجه مطلق عنان ما غم ساحل نداشت
Qəzəl 1347در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت
Qəzəl 1349می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت
Qəzəl 1350همچو برق از عالم اسباب می باید گذشتزین خراب آباد چون سیلاب می باید گذشت
Qəzəl 1355می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت
Qəzəl 1373هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفتیوسف خود را درین بازار پیدا کرد و رفت
Qəzəl 1381دامن فرصت دل بیتاب نتواند گرفتمشت خاکی پیش این سیلاب نتواند گرفت
Qəzəl 1388وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت
Qəzəl 1408غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمتبه چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت
Qəzəl 1414Hardasan, çox gəzmişəm, ey nazlı canan, hardasan?Bir məkanın yoxmudur, söylə, doğrudan hardasan?
Qəzəl 1417قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست
Qəzəl 1441پیش من ثابت و سیار فلک مرغوب استخرده گل همه در دیده بلبل خوب است
Qəzəl 1444Tikan üstə oturam, xoşdu, nə ki, nadan ilə,İldırım olmasa, göylər qaralar tufan ilə.
Qəzəl 1461هر که مست است درین میکده هشیارترستهر که از بیخبران است خبردارترست
Qəzəl 1480سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است
Qəzəl 1493خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است
Qəzəl 1494نمک عشق در آب و گل درویشان استحاصل روی زمین در دل درویشان است
Qəzəl 1496O dodaqlar ki, susur, sanma ki, sözsüzdür hər an,Çox zaman sakit olur çün ürəyi sözlü olan.
Qəzəl 1498شور شیرین سخنان در به هم آمیختن استسرمه ناله زنجیر ز هم ریختن است
Qəzəl 1503مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است
Qəzəl 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است
Qəzəl 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است
Qəzəl 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟
Qəzəl 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است
Qəzəl 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Qəzəl 1560نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است
Qəzəl 1566نغمهها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است
Qəzəl 1575سرو را سرکشی از بار ز بی پروایی استحاصل دست فشاندن به ثمر رعنایی است
Qəzəl 1579غوطه در خون زند آن چشم که دیدن دانسترزق دندان شود آن لب که مکیدن دانست
Qəzəl 1593آه کز اهل محبت اثری پیدا نیستزآنهمه سوخته جانان شرری پیدا نیست