Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məni,Topraqdən götürmüsən, ey dilrüba, məni.
Bihəmdilləh, yolunda aqibət xak oldu can, tən həm.Bihəmdilləh, yolunda aqibət xak oldu can, tən həm.Qutardın şivənimdən sən, bəlayi-hicrdən mən həm,
Məgər bənəfşə müəttər qılıb gülüstaniMəgər bənəfşə müəttər qılıb gülüstani,Nəsim cünbüşü təprətdi şaxi-reyhani,
Göndərməsə gər ol ləbi şəkkər kağızGöndərməsə gər ol ləbi şəkkər kağız,Mən göndərərəm anə mükərrər kağız.
Getdim, aradım Kəbeyi-ülyadə səniGetdim, aradım Kəbeyi-ülyadə səni,Zahid dedi: görmək olur üqbadə səni.
Bu Gəncədə bir gənci-nihanım qaldıBu Gəncədə bir gənci-nihanım qaldı,Bir simbədən, qönçədəhanım qaldı.
Tiflisdə bir sərvqədü siməndamTiflisdə bir sərvqədü siməndam,Mehmanım olub bir gecə içdi neçə cam,
Qumri, sənə xeyli vəqt həsrət çəkdimQumri, sənə xeyli vəqt həsrət çəkdim,Əşarına yerdən gögə minnət çəkdim.
Aləmdə hanı o kimsə kim, xürrəmdirAləmdə hanı o kimsə kim, xürrəmdir,Gər Xosrovü Cəmşid və gər kim, Cəmdir;
Gər oldu mənim canıma canan varisGər oldu mənim canıma canan varis,Zahid, ola iymanuva şeytan varis,
Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Olmaz bilirəm xəsteyi-hicranə əlac.
Əl tutmadı bir kimsə dəmi-üsrü hərəcƏl tutmadı bir kimsə dəmi-üsrü hərəc,Nə ali-bəni-Əsəd, nə qövmi-Xəzrəc.
Qılıb hər tarına bir binəvanı mübtəla zülfünQılıb hər tarına bir binəvanı mübtəla zülfün,Olubdur əhli-eşqə, ey sitəmgər, min bəla zülfün,
Ölmə eşəgim, sabah olur yazÖlmə eşəgim, sabah olur yaz,Yonca bitibən işin olur saz.
Bir yaxşı üçün yaman sevərlərBir yaxşı üçün yaman sevərlər,Gül xatirinə tikan sevərlər.
Sazı səksəndə ögrənən idbarSazı səksəndə ögrənən idbar,Bir də anı qiyamət olsa çalar.
Aləmdə səsim var mənimƏmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənim,Tutiyəm şəkkərə, ey gül, həvəsim var mənim.
Kitabın yazılma səbəbiBu səbəbdən mən, ey həmidəsiyər,Eylədim nəzm çox hekayətlər.
Həzrəti-İbrahim əhvalatıBir sitarəpərəst şəxsi-əlilƏzqəza oldu mehmani-Xəlil.
Həmədan kəndinin hekayəsiHəmədan ölkəsində xud əlanVardı bir qəryə, xəlqi çox nadan...
Həccacın seyidləri qırmasıNecə ki, Yusif-ibn HəccacıNəql edirlər o sahibi-tacı,
Alimlərə hörmət haqqında moizəCəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid,
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoşəlhanım!
Arvadını boşamış kişi hekayəsiVerdi bir şəxs övrətinə təlaq,Vəchin ondan soruşdu bir sarsaq.
Xoruz və çaqqal hekayəsiSübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.
Həmədan kəndinin hekayəsi (Allaha rüşvət)Allaha ruşvətHəmədan ölkəsində xud əlan
Sadəlövh nökərSeyyida, olma əhməq ilə yar,Ta səni əhməq etməsin zinhar.
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey xəstə cismimin canı)Cəfər, ey xəstə cismimin cani,Səd ya nəhs olan günü tani.
Qafqaz müsəlmanlarına xitabƏssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,Ey rəisani-sahibül-ezaz!
Münəccim haqqında hekayəBir gün oldu səvar şiri-xuda,Bir qəzavətçün ol şəhi-vala.