Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ayüzlüm qamətdə bir sərvə bənzər,Yanağı od kimi yanar hər səhər.
Rübai 233Bir pislik etmədim mən o dilbərə,Günaha batmadım mən bircə kərə.
Rübai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Rübai 250O zəncir zülfünü, gəl, arxana at,Mən dəli oluram, onu az oynat!
Rübai 254Zülm etdin sən mənə bu qədər, bəsdirBəsdir elədiyin sitəmlər, bəsdir.
Rübai 263Nurlandı qızılgül şamlarıyla bağ,Lalə məşəlilə qızardı çöl, dağ.
Rübai 300Gördüm dostlarımı bir-bir dünyada,Yoxladım onlan kənddə, obada.
Rübai 316Ey Allah lütfilə var-dövlət tapan,Hərdəm, bir yazığa rast gələn zaman,
Rübai 328Bir ayda taparaq bir-iki imkan,İstəsəm görüşəm yarımla bir an.
Qitə 41Xaqanidən yuxanda oturdunsa, nə olar,Nə bu sənə bir hünərdir, nə də Xaqaniyə ar.
Qitə 52Xaqani qürbətə basalı ayaq,Olmuş tək qapılı bir evdə dustaq.
Qitə 53Xaqani çəkildi üzlət evinə,Bu ev çox yaxşıdır şah sarayından.
Qitə 81Ona on qızıldır doğru sözlərim,Qızıla bürünmüş olmasam da mən.
Qitə 89Rahatlıq axtarma sən, ey Xaqani!Axtarsan hər yeri, tapa bilməzsən.
Qitə 93Sən qara torpağa su versən əgər,Bir il də gül açar qarşında bostan.
Qitə 97Qürbətdə ürəkdən nalə edərsəm,Bu nalə olacaq səhhətim mənim.
Qitə 99Xaqani, dövrdən etmə şikayət,Oldusa qürbətdə hər işin pamal.
Qitə 111خاقانی اگرچه راستپیوندیپیوندِ تو کژنهاد نپسندد
Qitə 171Ey Xaqani, başına kül, öz qanına qərq ol, ağla,Səni torpaq üzərindən qaldıran mərd torpaq oldu.
Qitə 242Var-dövlət istədim dünyada, ancaq,Onu alçaqlardan qəbul etmədim.
Qitə 243Günəşə bənzəyən bir oğlum vardı,Basdırdım mən qara torpağa nagah.
Qitə 255من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوامبه قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم
Qitə 259Mənim pisliyimə danışmış xacə,Onun pisliyini demərəm, inan!
Qitə 276هر که را من به مهر خواندم دوستچون دگر کس شناخت شد دشمن
Qitə 283İlahi, hər dərdim sənə bəllidir,Özün əlac eylə mənim dərdimə.
Qitə 294خوان خسرو فلک مثال و در اوآفتابی است ده هلال بر او
Qitə 297Gənclik bir qızıldır, ömrün əlindən,Düşərək torpağa, yox oldu birdən.
Qitə 312Ata köçüb getsə bir gün dünyadan,Dudimana oğul sahib olacaq.
Qitə 318Olsaydı Fərhadın qeyrəti əgər,Qoymazdı Şirinə baxsın hər ötən.
Qitə 332Kinayə edib, söylədin, Xaqani,Şerlər yazırdı rəvan Ünsüri.