Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mavi rəngli bu yer üzündə bəşər,Kordu, ancaq gözətçilik eylər.
Qəsidə 115Cahanda qəmlərimi təkcə bir duyan var idi,Fərəhli günlərim olmuşsa, o səbəbkar idi.
Qəsidə 145در این دامگاه ارچه همدم ندارمبحمدالله از هیچ غم غم ندارم
Qəsidə 171Rüsvay etmərəm özümü bir daha, çörək!Öz ruhuma odu edərəm mən qida, çörək!
Qəsidə 175Aləmin zatında şadlıqdan tapılmaz bir nişan,Adəm Övladı adamlıqdan uzaqdır, sən inan!
Qəsidə 219جان سگ دارم به سختی ورنه سگجان بودمیاز فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی
Rübai 37Vəfa axtarırdı bu yazıq ürək,Yolunu azmışdı, arardı kömək.
Rübai 39Şam ürək oduyla alışan zaman.Başı bədənini əritdi haman.
Rübai 48خاقانی را شکسته دیدی به درستگفتی که ز چاره دست میباید شست
Rübai 49Təzədən qövr etdi yenə göhnə qəm,Ürəyim bu dərdə tapmadı məlhəm.
Rübai 72تب داشتهام دو هفته ای ماه دو هفتتبخال دمید و تب نهایت پذرفت
Rübai 103İşi kələk olan bir para adam,Şəriət qanunun dəyişər tamam.
Rübai 108در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند
Rübai 118Ey bəxti xoş olan, zəkası kamil,Bu dünya malına, gəl, olma mayil!
Rübai 124Üzüldü vəslinə can atan bu can,Səbrim də tükənib qurtardı, inan.
Rübai 127Pərvanə eşqdən tutunca xəbər,Alışdı atəşdə o, axşam, səhər.
Rübai 128Qulağım səsdəydi, xəbərsiz qaldı,Vəslin gözlərimi nəzərdən saldı.
Rübai 129Kimin ibadətdə yoxsa qüsuru,Parlayar üzündə səadət nuru.
Rübai 133Bəxtim qoymayırsa çatım vüsalə,Qoy alsın canımı o laməhalə.
Rübai 156Məhəbbət yarası aldıqda ürək,Ahımdan, naləmdən titrədi fələk.
Rübai 161O axşam ki, könlüm mehmandır sənə,Elə bil bir cənnət bəxş olur mənə.
Rübai 179Ey fələk, vurmuşsan qəlbimə nəştər,Ey şənlik badəsin qıran hiyləgər.
Rübai 181Vüsalə pərdə çək gecə, ey qəmər!Ey fələk, pərdəmi yırtma, et həzər!
Rübai 186Ey qəlbi nur alan bir mərifətdən,Günahla özünü salma hörmətdən.
Rübai 198Uzaq ol zəmanə adamlarından,Bu müdrik sözləri unutma bir an!
Rübai 209احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام
Rübai 215ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Rübai 228Ayüzlüm qamətdə bir sərvə bənzər,Yanağı od kimi yanar hər səhər.
Rübai 233Bir pislik etmədim mən o dilbərə,Günaha batmadım mən bircə kərə.
Rübai 250O zəncir zülfünü, gəl, arxana at,Mən dəli oluram, onu az oynat!