تو کز عبرت بدین افسانه مانیچه پنداری مگر افسانه خوانی

İbrət gözüylə bax sən bu əsərə,Özünü uydurma əfsanələrə.

درین افسانه شرطست اشک راندنگلابی تلخ بر شیرین فشاندن

Oxu bu dastanı qəlbində kədər,O gözəl Şirinçün ağla bir qədər.

بحکم آنکه آن کم زندگانیچو گل بر باد شد روز جوانی

Çünki tez tərk etdi o bu aləmi,Cavanlıqda soldu qızılgül kimi.

سبک رو چون بت قبچاق من بودگمان افتاد خود کافاق من بود

Qıpçaq bütüm təki ox kimi süzdü,Afaq sevgilimin sanki özüydü.

همایون پیکری نغز و خردمندفرستاده به من دارای در بند

O, Dərbənd şahının bir töhfəsiydi,Saf, ağıllı, gözəl gül qönçəsiydi.

پرندش درع و از درع آهنین‌ترقباش از پیرهن تنگ آستین‌تر

Dəmir bir zirehdi əynində paltar,Əynində donu var köynəkdən də dar.

سران را گوش بر مالش نهادهمرا در همسری بالش نهاده

Əğyara qəzəbli, mənə mehriban,Könül yoldaşımdı o nazlı canan.

چو ترکان گشته سوی کوچ محتاجبه ترکی داده رختم را به تارج

Türklərtək olmuşdu bir köçə möhtac,Türklərtək elədi yurdumu tarac.

اگر شد ترکم از خرگه نهانیخدایا ترک زادم را تو دانی

O türküm getdisə bir gün çadırdan,Saxla türkzadəmi sən, ey yaradan!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri