Şəkibai
Yar getdikcə təhəssür dili-şeydadə durar,Ömr vardıqca həves aşiqi-risvadə durar!
Seyli-tən oylə teməwüclə alıb dövrü bərim —Bənzəıəm bir qocaman dağə ki, dəryada durar!
Döysə də canımı minlərcə məlamət ləpəsi,Zövrəqi-himmətim əwəlki təmənnada durar!
Bisütün sinəsinə dəysə do min tişə, yenəCövrə təmkin edəıək durduğu məvadə durar!
Nəqdi-can isə bəhayi-telebi-yar, iştə,Can bəkəğ aşiqi-sadiq belə sövdadə durar!
Nə qəm, uğratsa da bir gün məni ifnayə zəman,Mən gedərsəmsə, mətamım yenə dünyadə durar!
Dunnuşam pişü pəsi-təndə, Sabir, necə kim,O eliflər ki, pəsü pişi-ətənadə durar!
Когда любимая уйдет, с тоской во взоре мне стоять.В душе желанья сохранив, всю жизнь в позоре мне стоять.Бушующей со всех сторон я ненавистью окружен:Утесом древним под грозой в открытом море мне стоять.Укоры волнами идут, но челн упорства моегоСтоит на прежнем: так всегда при злом укоре мне стоять!Каких ударов ни обрушь на грудь Бистуна молоток -Бистун не дрогнет! Так в любом смертельном споре мне стоять!Родная, если жизнь равна цене веленья твоего,То жизнь я с радостью отдам: на уговоре мне стоять.Беда ли, если некий час меня предаст небытию, -Живой мечтой в глазах людей, врагам на горе, мне стоять.Как в слове «этэна» с боков элифы стражами стоят,Сабиром, окруженным злом, в земном просторе мне стоять!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sabir-sekibai
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Qəmü möhnət füzun oldu,Səbəb boynu yoğun oldu!
Qəmü möhnət füzun olduYetər, canım, çəkil get, etmə çox təbxiri-hürriyyət!Bizim qazqanda hərgiz oynamaz kəfkiri-hürriyyət!
Neyliyim, ey vay! bu urus başdılarNeyliyim, ey vay! bu urus başdılar,Bilməyirəm hardan aşıb-daşdılar?!
Mənimki belə düşdü! ("Qəm rahnümun oldu, mənimki belə düşdü!")Qəm rahnümun oldu, mənimki belə düşdü!Dil vərteyi-xun oldu, mənimki belə düşdü!