خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گلآتش بیطاقتی بالا گرفت از جان گل

رخنه ای تا هست فیض آفتاب حسن هستبلبل ما در قفس مست است از احسان گل

بلبلان را در میان آب و آتش غوطه دادگریه رسوای شبنم خنده پنهان گل

حسن می باید که باشد عشق گو هرگز مباشصد قفس بال و پر بلبل بلا گردان گل

ای نسیم مرگ با باد خزان همراه باشعندلیب ما ندارد طاقت هجران گل

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. یاد ایامی که می بست از محبت باغبانگوشه دامان ما بر گوشه دامان گل

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar