Xət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı var
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Xət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı var,Zülfi-siyahı tək o gülün piçü tabı var.
Hərçənd hüsnə yazdı qəzəl kilki-süni-xət,Amma rümuzi-nazə hələ yüz kitabı var.
Gəldi xəti əgərçi üzə xari-xüşk tək,Gülbərgi-tərdi ləli, hələ abü tabı var.
Bu şərmdən ki, dil – üzün ayinədir – demiş,Simab kimi lərzə edər, iztirabı var.
Yadi-ləbi-nigarım ilə vurduğuna lafOldu həram badə, dilin ictinabı var.
Rəncidə eyləyib gülü bülbül fəğan ilə,Başın çəkib qanadına, güldən hicabı var.
Bülbül, keçirmə bağdə qəflətlə ömrüvü,Gül açılıbdı, getmək üçün çox şitabı var.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Hərdəm ölür görəndə rəqib ilə yarını,Öldürsə Seyyidi o şahə çox səvabı var.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/seyid-ezim-xet-geldi-ruyi-dilbere-ey-dil-hicabi-var
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Yüzdən çəkəndə naz ilə, mahım, niqabını,Torpaqlara fələk salır öz afitabını.
Ta düşdü dillərə qəmi-eşqin hekayətiTa düşdü dillərə qəmi-eşqin hekayəti,Divanəlikdə tutdu sözüm hər vilayəti.
Xoş ol zaman ki, qapında gədalığım var idiXoş ol zaman ki, qapında gədalığım var idi,Bu etibar ilə bir padşalığım var idi.
Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş kiOlmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki,Ya ki hərgiz olmayaydı dərdi-firqət kaş ki.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
M. Müşfiqə*Enərkən qızıl günəş qoca dağlar ardına,
Sevgidir ömürSevməyən insana ömür yedəkdir,Sevənlər söyləməz ömür gödəkdir!
Gene bu tazə, könül mehri bir cavanə salıbGenə bu tazə, könül mehri bir cavanə salıb,Genə bu pir, ələ bir Yusifi-zəmanə salıb.
Çığalı müxəmməs: Oldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftarOldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftar,Pürqövi-şikəm nafeyi-Tatarə giriftar,