Bənövşə ətirli

(kiçik bacım Rəfiqəyə)*Ay bacım, baharın oğlan çağında

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 953

جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Dəqiqələr var

Ayları, illəri almazdım saya,Anları sayıram, indi anları.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 960

درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Ürəyə bax

Sən baharın qəlbindəkiArzuya bax, diləyə bax.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 967

رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Eşqimiz

Alovdur ürəyi, işıqdır canı,Oddan, ildırımdan qopar eşqimiz.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 974

روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
İnsan

Onsuz nə yer gülər, nə göy sevinər,Artırıb dünyanın dadını insan.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 980

از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Gördüm Arazı

Yaralı Təbrizim yadıma düşdü,Saralan bənizim yadıma düşdü,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 985

هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرستهر حجابی را که طی کردی حجاب دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Gözləmə

İpək təbiətin yoxsa dünyada,Qumaşı, ipəyi məndən gözləmə.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1022

نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل استچشم بینا پرده خواب است اگر بینا دل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Bəzənib torpağın qoynu, qucağı

Bəzənib torpağın qoynu, qucağı,Dərəsi yamyaşıl, dağı yamyaşıl.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1024

سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل استآنچه نتوان برد با خود، جمع آن بی حاصل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Necə qaytarım

Günəşlə görüşüm toy-bayram olur,Bir nəğmə bəxş edir hər səhər mənə.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1026

از بدن آزادی جانهای غافل مشکل استپای خواب آلود بیرون کردن از گل مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qalar

Təbiət ağlar insansız,Oylaq yaman günə qalar.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1039

خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل استچشمه امید را خس پوش دیدن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Daha

Qapını dost açır, mehriban açır,Dəyişib səmtini küləklər daha.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1042

توبه از می در بهار نوجوانی مشکل استتشنه بر گشتن ز آب زندگانی مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Olmaz

Üzü qaralmasa ağ varaqların,Şairin həyatda üzü ağ olmaz.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1044

سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل استپای من از زخم خار خونچکان پای گل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Bilməsəm

Yazın ləzzətini duymazdı könlüm,Qışın şaxtasında dona bilməsəm.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1064

جان نثار یار کردن خاک را زر کردن استقطره ناچیز را دریای گوهر کردن است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Güllər, tikanlar

Bir nadan toxundu bir qız qəlbinə,Söz dəydi ürəyə ağır daş kimi.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1070

خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن استتنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Təcnis

Meylim yenə üç aləmə bağlanıb:Tüstü – yaşıl, köz – qırmızı, od – ala.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 1104

زلف گرد عارض او رشته گلدسته استکز لب و رخ غنچه و گل را به هم پیوسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq