Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hərdən-hərdən dərd qaynaşır sinəmdə,Ağladıb, çeşmimdən sellər car eylər.
Anamın sevinciBurada hansı sevincdən söhbət gedir? Bizim anaya gətirdiyimiz sevincdən, yoxsa ananın bizə gətirdiyindən?Doğrudur, biz anamızı çox istəyirik, mən də, bacım da. Onun, az qala, başına dolanırıq. Həmişə istəyirik ki, onu sevindirək, güldürək, ürəyini açaq, xoş xəbərlə salamlayaq.
Bəs, o sən deyildinBu gün bir ayrı cür hava çalırsan,Bəs, o sən deyildin, o sən deyildin?
Sənin nəyin varQəvaməssəltənəyə*Sən, ey alçaq xain, zülmkar Qəvam!
Xəzərə axşam düşürQaş qaralır, günəşin qürubuna az qalır,Sahil kimsəsizləşir, qumlar, üstə iz qalır.
Van Qoqun günəşiİrvinq Stonunun "Həyat təşnəsi" əsərini oxuyarkən...*Səhərdən axşamacan
Başımız üstündəBaşımız üstündəBuludsuz açıq səma
Öyrəşib bu qürbətə, oldum vətəndən bixəbərÖyrəşib bu qürbətə, oldum vətəndən bixəbər,Qəmlərə düşmüş könüldən getdi ümmidi-səhər.
Məndən salam deyin gözəl Təbrizə!Peyğam*Şəfəqlərdə uçan axşam quşları,
Təzkireyi-NəvvabHər səhər bad əsər ki, arizi-cananə dəyər,Toxunar sərvə gəhi, gah gülüstanə dəyər.
Hər kəs açırsa ağzın, qövlü qərəzdi yeksərHər kəs açırsa ağzın, qövlü qərəzdi yeksər,Bir mətləb üstə hər ay bəhsi-ləsasət eylər,
– Yaman yağış yağır! – Söylədi çoban– Yaman yağış yağır! – Söylədi çoban –Çıxara bilmədim malı örüşə!..
Qəzəl 1886Eşq dərdilə ölərsənsə, bu, dünyaya dəyər,Xızrın o, ömrünə, ya hökmi-Məsihayə dəyər.
Rübai 174Ey fələk, ayımı səfərdən döndər,Qoy yolda fıkrini dəyişsin dilbər.
Rübai 39Qəza etdi məni sənə giriftar,Məni heyran qoydu o ləb, o göftar.
Qəzəl 6پیر ریاضت ما عشق تو بود، یاراگر تو شکیب داری، طاقت نماند ما را
Göz cemâlün göricek olur karîrGöz cemâlün göricek olur karîrGöz ki görmeye cemâlüni karır
Avampəsənd nitqlərƏgər durasan hər nə ki qəlbində var, onu açıq-açığına söyləyəsən, onda avam ülkəcək, ülkəndə də səndən qaçacaq. Amma avamı da indiki zamanda qaçırtmaq olmaz, çünki indi seçki zəmanəsidir, sənə səs verən olmaz, səni seçən olmaz.Bu səbəbdəndir ki, mən avam içində nitq söyləyəndə bir şeyi nəzərdə tuturam: bunu nəzərdə tuturam ki, avam ülkməsin.
Qəzəl 267نه از خطاست که در ابروی تو چین باشدتو نازنینی و ناز تو نازنین باشد
Rübai 7دینم (به) محمد و علی هست درستدر شوره زمین خارجی هیچ نرست
Töhfeyi-Sami, bölmə 551به تجارت اوقات میگذراند . این مطلع از اوست :ابرو کمان من که بکین میکشد مرا
Hekayət (var idi bir vəziri-dəryadil)Var idi bir vəziri-dəryadil,Elmi-rəmlü nüçumdə kamil.
Şairin yazdığınıŞair olan gerçəyi yalana yoza bilməz,Kədərə tutulunca sevincdən yaza bilməz,
Rübai 7ای شاه چو کردگار بگشاد ترادر ملک بقای جاودان داد ترا
Rübai 132کندم همه شب ریش ز عشقت تا تو!کافر شدی و نماند خونی با تو
Nə imişMollalar milləti gümrahə, demə, rəhbər imiş,Əhsən, əhsən, kişilər naibi-peyğəmbər imiş!
Üçüncü məktubHaqqım deyə ellər qalxıb ayağa,Səsin gəlmir, ey Şəhriyar, hardasan?
Rübailər, 117Ta düşdü bu cür ortaya hicran, könlüm,Qorxum var, ola can evi viran, könlüm.
Xosrov və Şirin, fəsil 34Zəfərin açarı aydın, aşkardır,Dəmir iradə bir qızıl açardır.
Rübai 12درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست