Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ay ana, düşürsən tez-tez yadıma,Təzədən dönürəm uşaq oluram.
Əlvan xalı sərdi yollar...Göylər açdı yaxasını,Bənövşələr səpələndi.
Mən belə bilsəydim könlümün dəliMən belə bilsəydim könlümün dəli,Sərsəri vaxtında atardım səni.
Qəzəl 254گر نظربازی به بال خود کند طاوس ماجوید از بهر رهایی روزنی محبوس ما
Qəsidə 38Ürəyimdə tapılmaz bir nişanə fərəhdən!Xilas edə bilmərəm canımı dərdü qəmdən!
Qəzəl 358Ey aləm içrə ən uca məsnəd məkan sənə,Yüksək məqamü mərtəbədir izzü şan sənə.
Qəzəl 684آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!
Cân kadri sehl ola velî cânî durur cânamCân kadri sehl ola velî cânî durur cânamSen sanma ol sanuyı ki ben andan usanam
Şərq qadını“Şərq qadını” məcmuəsi çıxmağı münasibətiləBaşıbəlalı bir məsələ, xəta-bəlalı bir danışıq... Qan qoxusu gəlir, barıt tüstüsü görsənir, qeyrət hissi oyanır!..
Qəzəl 648با روی دل فروزت عیشیست جاودانیای منبع مکارم وی معدن امانی
Qəzəl 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Töhfeyi-Sami, bölmə 150ولد رشید حکیم مذکور است نفس نفیسش تریاق فاروق داروخانه فاذا مرضت فهو یشفین و قدم شفا اثرش نجات بخش ما هو شفاء و رحمه للعالمین در علم طب ید بیضا داشت و در علم حکمت نفس مسیحا، در فضایل و سایر اقسام علوم عل تفوق میافراشت، خطش رقم نسخ بر تعلیق استادان می کشید و سلیقه موزونش در بیت الفضایل زمانه فرید بود، در شهور سنه ثلاث و خمسین و تسعمایه بسیآت فوات مبتلا شده بمطب عدم خرامید این دو مطلع از اوست :غنچه ای پر از در و گوهر، دهن میخوانیش
Oldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görübOldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görüb,Qönçələr qan oldular ləli-dürəfşanın görüb.
Ana yurdum, aman oy!..Dostum Vasim Məmmədəliyə*Adımızı qonaqsevər qoydular,
Qəsidə 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Şikayətnamə 25آنچه موی از جور با ما می کندراست خواهی سخت رسوا می کند
Sən nəzərdən salmasaydın, ey hilaləbru, məniSən nəzərdən salmasaydın, ey hilaləbru, məni,Dami-eşqə bunca salmazdı yetən məhru məni.
Nəyə lazımMənalı keçərsə məclisdə söhbət,Plov nəyə lazım, aş nəyə lazım?
Rübailər, 89Xəttin çıxarıb bənövşələr tər güldən,Xətt çəkmiş aya, könlü nə istər güldən?
İqbalnamə, fəsil 26Əflatun, o ustad, qəlbini açdı,Dəniztək gövhərlər, dürrlər saçdı:
Qəzəl 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Əhvalpürsanlıq, yaxud qonuşma— Nə xəbər var, məşədi?— Sağlığın!
Müfrəd 6مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست
Qəzəl 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Bizim bayramHər il bu bayramın adı gələndəAl geyib bəzənir bizim Vətən də.
Əhval-ruhiyyəRədd olun başımdan:divar söhbətlər,
Gözündəki fənarı görYıxıl acından öl, uzan, yuxunda iqtidarı gör,Dedikləri qərara bax, yedikləri naharı gör.
Müddətdir həsrətəm, bir gəz, bəri baxMüddətdir həsrətəm, bir gəz, bəri bax,O xan gözlərinin sədqəsi canım.
Hələ ki...Səmaya tuşlanan raketlər kimiQoy çıxsın orbitə məhəbbətimiz.
Səndən də xoşdurBəzəkli gəlindir yenə hər ağac,Dərələr, çəmənlər geymiş al-əlvan.