Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
MüqəddiməBir gecə Molla Nəsrəddin yatmışdı, evinin qabağında böyük bir dava düşdü. Arvadı Mollanı oyatdı ki, gör o nə davadır. Molla durub yorğana büründü və qapının ağzına çıxdı. Dava edənlər Mollanı görüb, yorğanı onun əlindən qapdılar və qaçdılar. Haman dəm, dava sakit oldu. Molla otağa qayıtdıqda arvadı soruşdu ki, dava nə üstə idi?
Cövlangəhi-fikr olursa vase'Cövlangəhi-fikr olursa vase',Keyfincə qoşar xəyali-səyyar.
Babam kimi və bu günlü adam kimiMənim də babam kimi iki gözüm var.Onun gözləri qaraydı,
Xəndeyi xunriziniz amadədir can almağaXəndeyi xunriziniz amadədir can almağa!Kim əsirgər canını ləli-dirəxşan almağa!?
Şeir 104ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفتکه چند دشمنی از بهر حرص و آز کنیم
Üçüncü hərb istəmirik!I**İlkin cahan vuruşunda,
Qəsidə 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Bu gün səni gördümBu gün səni gördüm... kaş görməyəydim,Duydum ki, nə böyük günahım olmuş.
Qəzəl 130شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردیسحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی
Həqin nüsxələrində bir bəyan varHəqin nüsxələrində bir bəyan var,Müqərrər biliniz kim, qanə-qan var.
Axı, dünya fırlanır...Vaxtın dəyirmanında daş əridi, qum oldu,Tarixə atdığımız qayıtdı, lüzum oldu.
Qüdrətimiz, qeyrətimizQüdrətimiz, qeyrətimizEy cəbhə qəhrəmanları!
Qəzəl 1727Hansı qəlbdə yandısa, bil ki, çıraqban etdi söz,Söz qanan insanları gülşəndə mehman etdi söz.
Rübai 312Eşqində olmuşam zarü-pərişan,Eşqinin oduna yanmışam hər an.
Qəzəl 169Könlümün gözləri yar nərgisinə saldı nəzər,Yox təəccüb, qarə bəxtim mənə vermirsə səmər.
Qəzəl 182بمیرم چشم مستت را که جانم زنده میدارددلم را با خیال خود به جان با زنده میدارد
Dirilün aparun bini yârumaDirilün aparun bini yârumaŞol lebi şehd ü kirpügi aruma
Yağış suyuİnsanlar gəldikcə ağıllanırlar.Qabaqlarda xalq yağış suyunu bəyənmirdi. Gedib dağlardan bulaq suyu çəkib, şəhərə gətirirdilər. Belə axmaq işi də əlli-altmış il bundan qabaq Şuşa şəhərində görmüşlərmiş.
Qəzəl 129مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت
Rübai 69این کرسی چارپایه جسم ببینشاهنشه ملک ازل از روی یقین
Töhfeyi-Sami, bölmə 298از شعرای معروف اردوباد است در اوایل عمر بخراسان رفته بود و در آنجا بدقت ذهن و حدت فهم اشتهار تمام داشت، پیوسته در مجلس میر علیشیر بخواندن اشعار آبدار خود مبادرت میکرد و گاه بصله و تشریف سرافراز میگشت .اکثر قصایدش بطریق لغز واقع شده این مطلع از اوست :
Müctəhidin təhsildən qayıtmasıMüxtəsər, bir zaman çıxar bu xəbər –Ki, gəlir ol cəhani-fəzlü hünər.
Niyə gəlmədiGetdi yar, niyə gəlmədi,Ölmədim deyə, gəlmədi.
Qitə 115شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
Müləmmə 17یا من طلعت طلوع الهلالادرها مروقه کالزلال
Şərab ola, mən olam, bir də nazlı dilbər olaŞərab ola, mən olam, bir də nazlı dilbər ola,Bir özgə aləmi vardır, əgər müyəssər ola.
Məndən soruşGənc oxucum, yurdumuzun cəlalını məndən soruş,Cənubunu məndən soruş, şimalını məndən soruş.
Rübai 94Gah fayda görüb gözüm mənim, gah da ziyan,Alçaq, ya uca, yaxın-uzaq, ya yaddan.
Xosrov və Şirin, fəsil 80Nikisa, necə ki, demişdi Şirin,Bir qəzəl oxudu rast üstə həzin:
Qəzəl 59ای خوش آن ساعت که یارم از سفر پیدا شوددیده بختم به روی صبح دولت وا شود