Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در سر غم تو دارم دستار و سر چه باشدجان و جهان چه ارزد یا سیم و زر چه باشد
Töhfeyi-Sami, bölmə 62مشهدی است اما در شیراز می باشد گویند روزی مولانا حسین کاشی مطلعی بمیر خوانده میفرموده اند که . این چیزی نبود که ما را از جای در آورد . مونالا گفتند . بلی چیزی که شما را از پای در آورده مطراق چوب ساروانان است نه شعر شاعران . این مطلع از اوست :خواهم غم خونین جگری داشته باشی
Əlinin Ömər və Əbubəkrlə zarafatıBir gün atlandı Heydərü Səfdər,Sağda Siddiq, sol yanında Ömər.
ŞairimƏrənlər sanma hissə qapılacaq, şairim,Tarixdə sabah nələr yapılacaq, şairim!
Qitə 121دلی دیدم بسی تیمار دیدهفراوان سختی و خواری کشیده
Rübai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Qismət et, yarəb, mənə daim meyü meyxanəniQismət et, yarəb, mənə daim meyü meyxanəni,Xali etmə məclisimdən saqərü peymanəni.
Haqlı deyilsən...Bir nankora*Bir güzgüyə bax gör ki, günü ağlı deyilsən,
Rübai 18در عالم جان خطبه به نام خط اوستصبح دل عشاق ز شام خط اوست
Rübai 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Qəzəl 9چشم مستش دوش میدیدم به خوابکرده بود از ناز آغاز عتاب
Ey annın ay, üzün günəş, ey qaşların kəman!Ey annın ay, üzün günəş, ey qaşların kəman!Ceyran gözün, qarışqa xətin, kakilin ilan!
Qəzəl 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست
Mübarəkdi, mübarək!Andım, yoxdu – bu urvadı, bu duzdu.Andın varsa – quruşdan da ucuzdu.
Başda ayaq gəzdiririkNeçə ildir sinədə Şişəli dağ gəzdiririk,Dağıdır Şişə bizi gözdə bulaq gəzdiririk.
Xuraman-xuraman seyri-gülşənəXuraman-xuraman seyri-gülşənəAl geyinib çıxma, Allahı sevər;
İnciyib, söylə neçün getdin sən?İnciyib, söylə neçün getdin sən?Gəl ki, qəlbim sıxılır təklikdən,
Məhəbbət“Əlli beş ildir “Leyli və Məcnun”da tar çalıram”.*Tarzən Bəhram Mansurov*
Can verib sevdüm səni, cana ki, yarim bolğasanCan verib sevdüm səni, cana ki, yarim bolğasan,Nə bilürdüm kim, bəlayi-ruzigarim bolğasan.
Yumruqlar çiçək açıbGözəl dünya, təbili çal,İtib getdi qara xəyal,
Türki qəzəl 17Bizə indi zərrə tək cövlana gəlmişlər hənuzAftabi-eşq ilə dövrana gəlmişlər hənuz
Rübai 232Sənin məclisindən qalmışam kənar,Mey kimi qanıma qərq olmuşam, yar!
Qəzəl 579چون ساعدت مساعد آنست رشتهایمدر خون خود، که عاشق آن دست گشتهایم
Rübai 51Çəməndə gül qurdu böyük ehtişam,Səbzənin başına səpdi zər müdam.
Cân aparıban kaçan oğrılayın kancamCân aparıban kaçan oğrılayın kancamSana helâl alduğun gitme şehâ dön girü
Diqqət etməliTiflisin müsəlman qəbiristanına gedən yolda müsəlman məhəlləsinin qurtaracağında haman məhəllə ilə qəbiristanın arasında olan darvazanın yanına axşam vaxtları çox müsəlman uşağı cəm olub oynayırlar. Mənim yolum qəbiristana düşən vaxt haman uşaqları uzaqdan görüb geri qayıdıram. Səbəbi budur ki, pişəzvəqt yəqin edirəm ki, qəbiristana gedib qəbristandakı ölümün üstünə diqqət və hörmətlə surəyi-cümə oxumağa uşaqların səsi və qilü-qalı mane olacaq. Burada oynamaqdan ötəri cəm olanlara uşaq adı qoymaqda mən səhv elədim; çünki doğrudur, bunların içində balaca uşaqlar da tapılar, lakin saqqallı kişilər balaca uşaqlardan dəxi çox olur, bunların cümləsi bir-birinə qarışıb qəbiristanın meydanında qisim-qisim oyunlar oynayırlar.Mənim yolum buraya düşəndə, bu işləri görüb heç başa düşə bilmirəm ki, burada səhərdən axşamadək oyunla günlərini keçirən saqqallı kişilərin yedikləri çörəyi kim qazanır. Bunu da başa düşə bilmirəm bu qədər balaca uşaqlar məgər sahibsizdir, bunları dərsə və sənətə qoymayıb öz başına buraxmışlar?
Qəzəl 323«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:که انعقاد محبت ز جانب ما بود
Qəzəl 99چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شدهر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد
Töhfeyi-Sami, bölmə 64از سادات صحیح النسب کاشان است و در شعر بقصیده گوئی مایل بود در تتبع دریای ابرار امیرخسرو این بیت از قصیده اوست :ظالم ار بر چرخ راند بادپای سلطنت
Hədis (Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər)Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər,Ona ikram eylə, cani-pədər.