Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Alim, yazıçı Mirzə İbrahimovun ölümünə*ağlayan qızı bəstəkar Sevda xanıma*
Şair qələmiDünyaya baca kimidi şair qələmi,baca evin tüstüsünü,
Sonuncu ümidSonuncu ümid də közərdi, söndü,İtdi möcüzəsi, bitdi ofsunu.
Qəzəl 5586تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمیبینمکه زیر پا نبیند یار و من بالا نمیبینم
Rübai 2Canım qəm yükünü çəkdi neçə il,Güzgüyə baxmaq da mənə xoş deyil.
Qəzəl 256کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.
Zî-tal'at-ı mevzûn u zihî hûb şemâ'ilZî-tal'at-ı mevzûn u zihî hûb şemâ'ilKi gelmiş ana hilkat ile hil'at-i kâmil
ZeynəbFirəngistanın ən müqtədir filosof və dramnəvisi Volterin qələminin əsəri olan “Zeynəb” adlı teatrı iki yüz il bundan qabaq böyük bir qiylü qala səbəb olmuşdu: bir tərəfdən islamın dininə iltifatını müzayiqə edən cəmi katolik mütəəssibləri əsər sahibini hədsiz təbrik məktubları ilə alqışlamağa başladılar və digər tərəfdən yer üzünün müsəlmanlarını həmin əsər artıq dərəcədə rəncidə-xatir qıldı; səbəb budur ki, “Zeynəb” deyilən həmin əsər fəxri-kainatımızın yeddinci övrəti Zeynəb Cəhş qızının Məhəmməd peyğəmbərə övrət olmağının müfəssəl rəvayətidir. Müsəlmanların da o vaxt Volterdən inciməkləri o babətdən idi ki, Zeynəb Cəhş qızı ilə seyyidüs-səqilinin münasibəti peyğəmbərin haman öz əsrində də xeyli danışıqlar və hədyanlar yaratdı və məlum ki, Məhəmmədin dininə sitayiş edənlər əbəda razı ola bilməzdilər ki, müşriklər və münafiqlər dillərində əzbər etdikləri böhtanlar indi dübarə təkrar olunsunlar və Paris, Londonun, Rim və Berlinin həşəmətli teatrlarında islamı dost tutmayan xristianların nəzərindən keçsinlər.Söhbət buradadır ki, Zeynəb binti Cəhş deyilən – qabaqca Harisə oğlu Zeydin övrəti idi. Möhtərəm oxuculardan iltimasım budur ki, iki Zeynəbi bir-birinə qarışdırmasınlar. Xatəmül-ənbiya həzrətlərinin hesabı çox olan övrətlərinin içində iki Zeynəb var idi: biri Zeynəb Həzimə qızıdır ki, peyğəmbərin beşinci övrəti idi; ikinci Zeynəb də haman Zeydin övrəti idi ki, bir gün Məhəmmədül-mustafa səlləllahü əleyhə və səlləm Zeydin mənzilinə təşrif aparıb; Zeyd mənzildə yox imiş, onun övrəti Zeynəb Cəhş qızını başıaçıq görüb; amma çün Zeynəb həmin əsrin gözəllərinin ən birincisi sayılarmış, həzrət rəsulixuda da onu gördükdə onun şöhrətini həmin tarixi ibarə ilə təsdiq edir, belə ki, Zeynəbi görən kimi buyurur: “fətabarəkallah əhsənülxaliqin”. Elə ki, Zeyd evə gəlib bu fəqərəni eşidir, övrəti Zeynəbin üzünə baxıb dərindən bir ah çəkir və deyir:
Məsnəvi 3گاه با خود نشسته ام ز بدیگاه برخاسته ز فکر خودی
Qəzəl 11ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نماگشته عیان ز روی تو ذات و صفات کبریا
Töhfeyi-Sami, bölmə 632از ورجرد همدانست و مرید نوربخشیه و مردی صوفی و گوشه نشین، این مطلع از اوست :
Şirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgərŞirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgər,Hər bir daşı yüz ləli-Bədəxşanə dəgər.
FüzuliEy Füzuli, adınla iftixar eylərik biz,Bir şair tuta bilməz sənətin tutan yeri!
Qəsidə 204روزی که تو آن زلف پر از مشک فشانیما را ندهد هیچ کس از مشگ نشانی
Rübai 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Dil nalə edər ol güli-xəndanı görəndəDil nalə edər ol güli-xəndanı görəndə,Bülbül gələr əfğanə gülüstanı görəndə.
Həsrətimin yaşıHəsrətimin yaşı çoxdur yaşımdan,Hicran dərdli bir insanam, a dostlar!
Rübai 13در عالم عشق تا دلم سلطان گشتآزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت
Qəzəl 202خویش را تند و تلخ زود مکنآتش خشم را سجود مکن
Qəzəl 81ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود
Dün yatıb Mir Haşımı rö’yadə gördüm, söylədimDün yatıb Mir Haşımı rö’yadə gördüm, söylədim:Seyyidim, hicrində ərzi-şurişi-həşr eylərəm.
Qəzəl 88ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر
Üzərimdə qara-qaraUzərimdə qara-qara,İlan başlı buludlar var...
Başdaşımı kim öpəcək son dəfə?Başdaşımı kim öpəcək son dəfə? –Bir sən, bir də Vətən küləkləri.
Toylar belə toylardıToy tutdu bizə düşman, toylar belə toylardı.Toy nəğməsi Ərrəhman, toylar belə toylardı.
Möcüzi-ləli-ləbin həzrəti-İsa nə bilir?Möcüzi-ləli-ləbin həzrəti-İsa nə bilir?Nazi-əndazəni Şirinü Züleyxa nə bilir?
Gördüm o ruyi-ənvərini mən əbəs-əbəsGördüm o ruyi-ənvərini mən əbəs-əbəs,Çapdım könül səməndərini mən əbəs-əbəs.
Şair dostum, uzaqlardan gəlirsənŞair dostum, uzaqlardan gəlirsən,Sən yaxşı bax bu yerlərə – mənimdir.
Baxta-baxtdıGördüyümü mən görmüşəm,yaxşı-yaman baxta-baxtdı.