Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی
Qəzəl 226Aləmi gəzməyimizdən bizə yar idi qərəz,Çəməni seyr eləməkdənsə, şikar idi qərəz.
Dil habsdedür zülf ile şol hâl arasındaDil habsdedür zülf ile şol hâl arasındaAl kanı döker gözlerüm ol al arasında
Ey yazıqTa ki sən oldun əsiri vəzi-yarın, ey yazıq,Qarə oldu yar əlindən ruzigarın, ey yazıq!
Qəzəl 205دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشتاز پا در اوفتادم و آبم ز سر گذشت
Rübai 33ای عشق تو سر دفتر اسرار وجودمنصور دل، آویخته از دار وجود
Töhfeyi-Sami, bölmə 239مولدش قزوین است و از ملا زاده های آنجاست خطش خوب و حسن اختلاطش، مرغوب این مطلع از اوست :
Mən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yoxMən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yox,Bir bülbüli-fələkzədədir kim, baharı yox.
YabançıyaSən ey yabançı, konuşma, yabançısan bizə, sus!Sənin başında nə türkü, nə saz, nə yurd, nə ulus!
Rübai 143ای ترک به گنجه از کجا افتادیکاندر دل و جان من فکندی شادی
Qitə 37دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تستدر جزع دیده صورت لؤلؤ نیاورد
Olsa idi əsəri naleyi-əfğanımızınOlsa idi əsəri naleyi-əfğanımızın,Yenə bir rəhmi gələrdi bizə cananımızın.
İlk məhəbbətSevib, sevilənlər çox gözəl bilir,Olmayıb vəfası ilk məhəbbətin.
Qəzəl 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Rübai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Ləali-mənzumə, fəsil 33در سرّ و عیان مظهر اسرار علیستدر موت و حیات مصدر کار علیست
Nənə və nəvəNənə son nəfəsdədir,Nəvə bunu qanmayır,
Yoxa çıxan Yeddi yaylıq dastanıYaylıqlar itdi bir-bir,Hardadı bəs, kim bilir?!
Yüzün tək tazə gül yox busitandaYüzün tək tazə gül yox busitanda,Boyun tək sərv yox baği-cəhanda.
Qəzəl 510سخن آن است که از جای درآرد دل راحدی آن است که دیوانه کند محمل را
Ərəbcə şeir 2Neçə zireh toxudum göydə pəhləvanlar üçün,Vuruldu halqalara sinədə Günəşlə düyün.
Qəzəl 842نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانیگذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی
Qəzəl 231Gördü məhrəm məni ol sevgili cananə çıraq,Rəşkdən saldı məni atəşi-suzanə çıraq.
Cânâneyi gerek seve kim cânı var iseCânâneyi gerek seve kim cânı var iseIşkını yârun din dutâ îmânı var ise
NədirAhü fəryad eyləyirsən, söylə, fərmanın nədir?Məqsədin bildir nə şeydir, ahü əfğanın nədir?
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Rübai 35از خاک و ز آب آدم و بود و وجودهم آتش و آب تابع و لازم بود
Töhfeyi-Sami, bölmə 248برادر مولانا انیسی است . وجه تسمیه او آنکه دماغش پریشانی پیدا کرده و خود را پادشاه نام کرد و بمردم حکم های غریب میکرد. اما فقیر و کم آزار بود نستعلیق را در روش برادر خوب مینوشت و رقم میکرد « کتبه خدا » و گاهی نوشتی که « کتبه زرافه » و رقم مقرری که مینوشت « کتبه شاه » بود و با وجود این شعر نیز میگفت . این دو مطلع از اوست :تو را در دیده جا کردم که از مردم نهان باشی
Aləmi-eşq içrə cananın sevən can istəməzAləmi-eşq içrə cananın sevən can istəməz,Bak edən canü dilindən vəsli-canan istəməz.
QocalarKim deyir, qocalıq ucalıq deyil,Qocalıq ucaldar mərdi həyatda,