Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Necədir, dadaş? İndi gəldin mənim sözümə? İndi bu qoca Mollanın qədrini bilərsən?Bir il bundan qabaq sən başlayırdın “Dəbistan” jurnalı çıxartmağa və məndən məsləhət soruşdun. Yadındadır mən sənə nə dedim? Yoxsa yadından çıxıb? Həyə yadından çıxıb qoy yadına salım:
Qəzəl 546جگر گرمست و آهم سرد و دل خونخرد آشفته و جان مست و مجنون
Qəzəl 130قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Töhfeyi-Sami, bölmə 541از آنجاست و مرد چپانی و اوباش وضع است و با وجود این حال اختلاط ظاهری او خوب و دلنواز افتاده چون از شنایع باطنی خالی نیست از این ممر همیشه او از مردم و مردم از او زحمت می کشند و تا غایت که عمرش از سبعین گذشته و بسر حد ثمانین رسیده همین حال دارد . امید که بعد از این به مقتضای سن ترک افعال ذمیمه نماید . باعتقاد خودش طبع نظمش چاشنی کلام و حسن دارد و میگوید که دیوان غزل تمام کرده و لایعلم الغیب بهر حال این دو مطلع از اوست :یوسف اگر چه مصر بوجه نکو گرفت
Seyyid o növ vermədi can dərdi-yardənSeyyid o növ vermədi can dərdi-yardən –Kim, düşməni eşitcək onu şadman ola.
BilsəmVarlıqda yox olmuşdu mənim qayğılı dərdim,Gözlərdə könül məşəlini yandıra bilsəm.
Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Qəsidə 64قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان
Məcnunla vurdu bir gecə Leyli arasınıMəcnunla vurdu bir gecə Leyli arasını,Min dərdə saldı aşiqi-bəxti-qərasını.
Görənlər bilirSanmayın anamız vətən qədriniDöşünü qabağa verənlər bilər.
Qəzəl 17در پی آن میدوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست
Qəzəl 1746Üzdəki göz yaşlarım yarın fərağında yatar,Həna aşiqdi məgər dilbər ayağında yatar?
Rübai 288Ömür ötüb keçdi bir kam almadan,Yarın vüsalına tapmadım imkan.
Qəzəl 263هیچ روز آن رخ به فرمانم نشددرد دل برداد و درمانم نشد
Qəzəl 120Günah mərəzlərinin cümləsinə sənsən əlac,Şəfisən, hamı aləm şəhaətə möhtac.
Ben gâyetde dertlü oldum gel derdüme devâyisenBen gâyetde dertlü oldum gel derdüme devâyisenBen gözlerün hastasıyam la'lün kanı şifâyisen
Qurbağalarİran mücahidlərindən məşhur natiq Mirzə Cəfər Tiflisdə bir gün nitq söyləyəndən sonra mən ona küçədə rast gəlib dedim:– Əzizim, söylədiyin nitqinə heç sözüm yoxdur. Amma mən səndən təvəqqə edirəm ki, işdir, İrana yolun düşsə, Naxçıvana getmə, düz bir baş bileti al Cülfaya.
Qəzəl 549از عیان گر واقفی، بگذر ز عین«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟
Qəzəl 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Töhfeyi-Sami, bölmə 545هم از جمله سکنه آنجاست و هروی الأصل است، در علم موسیقی بی نظیر و آواز خوش او بغایت دل پذیر است، چون روی توجه بجانب کسب سایر کمالات دارد امید که توفیق یافته از اقران ممتاز گردد و با وجود صغر سن حسن نظمش مستحسن افتاده این ابیات از اوست :بی گریه ام ز غمر دمی کم گذشته است
Hər yerdə töksə qanım ol şuxi-sərvqamətHər yerdə töksə qanım ol şuxi-sərvqamət,Qan cuş edər o yerdən ta daməni-qiyamət.
Nə gözəl konuşur türk gözəlləriGözəl Türkiyənin gözəl qızları,Yer uldazlarıdır, yer ulduzları.
Rübai 36آنی که دل من از تو خرم گرددروی تو همی چراغ عالم گردد
Qəsidə 71رفت ز ماهی برون چشمه آتش فشانشمع فلک را ز صفر سفره نهاد آسمان
İnanmayaydım əzəldən o canalanə gərəkİnanmayaydım əzəldən o canalanə gərək,Onu sevincə, bu könlüm dönəydi qanə gərək!
Ölməyi bacar!Şair, gəl dostunun ömrün boyuncaKönlündən keçəni bilməyi bacar.
Qəzəl 1763Gizlin, nəyə lazım, edəsən yara məhəbbət?Eşq olsa, o nə səd biləcəkdir, nə də sərhəd.
Rübai 303Ey Aydan, pəridən gözəl nazənin,Pəri, Ay qarşında bir quldur sənin.
Qəzəl 264کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟
Qəzəl 122Əksi-ləbinlə könlümü al qan edir qədəh,Dərddən yanıqlı qəlbimi büryan edir qədəh.