Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در تبریز بوکالت و نیابت قضات مشغول بود و گاهی شعری از او سر میزد این مطلع از اوست :فزون ز عرش برین است قدر خانه تو
Bir məktuba cavabDusti-girami, sənə olsun səlam!Sənsiz olub eyş bizimçim həram.
Dadlı çiçəkSevgi! O könüllərdə açan dadlı çiçəkdir,Bir yol sevən, əlbəttə, ömürlük sevəcəkdir!
Yenə vuruldu könül zülfi-yarə, öz qəmi kəmYenə vuruldu könül zülfi-yarə, öz qəmi kəm,Kəməndə düşdü bu məcnun dübarə, öz qəmi kəm.
Qəzəl 2896تماشای بتان از چشم خون بسیار میآردنگاه گرم آخر آه آتشبار میآرد
Qitə 145Hər kimi qudurtsa dövləti, varı,Axırda rast gələr min fəlakətə.
Qəsidə 26چشم صاحب دولتان بیدار باشد صبحدمعاشقان را نالهای زار باشد صبحدم
Qəzəl 276Səndən səvay baxmamışıq bir nigarə biz,Təqsirimiz nədir çəkilək, söylə, darə biz.
Gözi yine başladı benüm gönülüme cenkGözi yine başladı benüm gönülüme cenkMutrıb yine harbî çala başlagıl ahar cenk
QatmaqarışıqBilmirəm söhbəti hardan başlayım. Deyirlər ki, Gədəbəy mədənində Şeyx Cəlil adında bir mərsiyəxan dünyada bir biclik qalmayıb ki, biçarə həmşəhərlilərinin başına gətirməmiş olsun. Bilmirəm nədənsə yaxşı mollalar yadıma düşəndə həmişə İrəvan qazisi Molla Məmmədbağır ağa yadıma düşür. Bir gün var idi, bir gün yox idi, bəli, məscid mövqufatını vəqf edənlərin varisləri ilə dilbir olmaq və rüşvət alıb, vəsiyyətnamələri gizlədib müddətini fövtə vermək ki, dəxi işə keçməsinlər. Xülasə, məscidə girib oğurluq eləmək. Nə eybi var, bunlar ötüşər. Ancaq bu dinsiz Molla Nəsrəddin hələ bilmirəm niyə bizim qazimizə sataşır?Məzə orasındadır ki, qazi cənabları bu işləri görəndən sonra yenə təşəxxüs ilə müsəlman camaatının içindən keçib gedəndə halına bircə zərrə də təğyir vermir. Çünki bilir ki, İrəvanda hər nə eləsən, keçib gedər. Amma gündə bir gəlib dostlarından soruşur ki, “görəsən, məni “padsud” verməzlər ki?”.
Qəzəl 230حدم آن کس زند که بادم دادباده جام دل گشادم داد
Qəzəl 245ای جان عاشق از لب جانان ندا شنوآواز «ارجعی » به جهان بقا شنو
Töhfeyi-Sami, bölmə 383شاعر و طالبعلم و لوند مشرب بود .این مطلع از اوست :از جهان تنک آمدم پهلوی مجنونم برید
Hekayət (Vardı peyğəmbər əsri bir təlxək)Vardı peyğəmbər əsri bir təlxək,Hər sözü kani-göftguyə nəmək.
Gözəlim həyatHislərim olsaydı şəfəqlər kimi,Gözəlim həyatı saçaqlayardım,
Gözəlim, sən görən ol aşiqi-nalan deyiləmGözəlim, sən görən ol aşiqi-nalan deyiləm,O xumar gözlərə bundan sora heyran deyiləm.
Qəzəl 2993اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زدکف خاکی همان در چشم دنیا می توانم زد
Qitə 217Sən fəqirə bircə dirhəm verərkən, ey Xaqani,Əvəzində iki behişt istəyirsən xudadan.
Qəsidə 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Qəzəl 279Bu şikayətlər ki, yarımdan məni-zar eylərəm,Məqsədim yar adıdır kim, dildə təkrar eylərəm.
Gördi göreli görmedügini gözüm benümGördi göreli görmedügini gözüm benümİrdi ireli irmedügine özüm benüm
BaisBais, evin yıxılsın.Əlbəttə ki, dünyada pislik yerdə qalmaz, əlbəttə, zalımlar cəzalarını çəkəcəklər. Uşaqlıqda qonşumuz Fatma xaladan bir belə qarğış hər gün eşidərdim, deyərdi ki: “bais, evin dağılsın”.
Qəzəl 231ساقیم باده داد و بادم دادباده این بار مستزادم داد
Qəzəl 260بر گرد مه ز مشک خطی برکشیدهایخورشید را به حلقهٔ چنبر کشیدهای
Töhfeyi-Sami, bölmə 384به صباحت و ملاحت شهره ی شهر است و به حسن خرامش رفتار و شیرینی گفتار آشوب دهر، حافظ کلام الله نیز هست این مطلع از اوست:میروم از کوی جانان با دل افگار خویش
Həzaran şükr kim, bir şəxsi-aliqədr hümmətdənHəzaran şükr kim, bir şəxsi-aliqədr hümmətdən,Qəzet bünyadına Rusiyyədə izn aldı dövlətdən.
Axıb gedən günlərimizÖlüm sahili yox, dəniz,Sularını bölənmi var?!
Mən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəmMən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəm,Ağ üzündə qara xalın, çünki pünhan istərəm.
Qəzəl 2994به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازد
Qitə 230ای شده .خ... چپِ سلطانخ... راستیّ عالم هم