Pərakəndə şeir 162

تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 185

روزی میان بادیه بر لشکر عجمدست عرب چو غمزهٔ ترکان سنان کشید

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 6

گر راست روی محرم جان سازندتور کژ بروی ز دل بیندازندت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Gözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndür

Gözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndürÇü şol sâhib-kırân ile karîndür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 163

زلفت که همچو شام غریبان گرفته استصبح نشاط در ته دامان گرفته است

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 203

من خدمت تو کردم و تو حق شناس نهالحق خیال توست به جای تو حق شناس

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 34

بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Dil yahasından toğan ay ne acâyib ay idi

Dil yahasından toğan ay ne acâyib ay idiBoyutuma gîsûsı zencîri aceb sevdâyidi

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 163

پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 209

زین خام قلتبان پدری دارمکز آتش آفرید جهاندارش

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 36

رویت، که به خوبی گل خندان منستآرامگهش دل چو زندان منست

Əvhədi Marağalı1 dəq
İy besâ sır k'ağızundan açamadum dün gice

İy besâ sır k'ağızundan açamadum dün giceİy besâ dürr güher ki saçamadum dün gice

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 164

از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 249

برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 39

مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Bende ne kaldı dahi begüm ki aparasın

Bende ne kaldı dahi begüm ki aparasınSenden ho senligüni niçesi koparasın

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 169

آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده استخود را به زیر بال سمندر کشیده است

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 266

دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار می‌روم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 42

دلدار چو در سینه دل نرم نداشتآزرد مرا و هیچ آزرم نداشت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Gözden seni ırmağ idem adam ki göresin

Gözden seni ırmağ idem adam ki göresinTâ bu yön ile bir adım adam ki göresin

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 270

خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 45

دل در غم او بکاست، می‌باید گفتاین واقعه از کجاست؟ می‌باید گفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Mevc urur gönlüm denizi yine hizândur neden

Mevc urur gönlüm denizi yine hizândur nedenGözlerüm çün ebr-i nîsân oldı rîzândur neden

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 181

آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 296

خواجه بر استر رومی خر مصری می‌دیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 68

خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûd

Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdKi meyi kıldıyidi bûduna bu bûd u vücûd

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 181

باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 308

زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه

Xaqani Şirvani1 dəq