Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 53نباید دوستان را دل شکستنکه چون بشکست نتوان باز بستن
Katı gele lebün cevher dir isemKatı gele lebün cevher dir isemMükerrerdür eğer şekker dir isem
Pərakəndə şeir 280کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 55پری، با آنکه واقف میشد از دوستدر آن معنی که حق با جانب اوست
Resm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûdResm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûdOldı demi ki irüre vuslat-ı mevcûd
Qəzəl 284خون دل را باده گلفام می دانیم ماآه را خوشتر ز خط جام می دانیم ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 59چو پیش عاشق آمد نامهٔ دوستحدیثی دید همچون مغز در پوست
Leblerinün esrükligi gözümde degül miLeblerinün esrükligi gözümde degül miIşkı çiçeği bitdi bu yüzümde degül mi
Qəzəl 285گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 62چو دید آن عاشق دلسوز خستههمایون نامهٔ یار خجسته
Bu ne hatâdur ki uş zülf kılur çîn ileBu ne hatâdur ki uş zülf kılur çîn ileBu yine ne şîvedür bir yini âyîn ile
Pərakəndə şeir 293چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 64ز جام عاشقی مستم دگر باربریدم مهر و پیوستم دگر بار
Niçe bir şol câdû gözün kasd-i cân ü dil kılaNiçe bir şol câdû gözün kasd-i cân ü dil kılaNiçe bir şol ince bilün bu tenümi kıl kıla
Qəzəl 292خنده ها بر شمع دارد دیده گریان مامو نمی گنجد میان گریه و مژگان ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 71که روز غم بسر خواهد شد آخرسخن نوعی دگر خواهد شد آخر
Gör ki ne yirmiş ilâh fasl-ı hazânaGör ki ne yirmiş ilâh fasl-ı hazânaGör ki ne pür eylemiş zer ile hizâne
Pərakəndə şeir 298اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالشهمان از حرص، چین بر جبهه فغفور می ماند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 74چه باک؟ امروز اگر ره دور باشداگر فردا به منزل حور باشد
Ayb eylemegil yaşumı ger ala dönerseAyb eylemegil yaşumı ger ala dönerseŞol la'l-i lebün gönülümi ala dönerse
Pərakəndə şeir 299گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داندنسیم صبح محشر را فسون خواب می داند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 75شنیدم حاجییی احرام بستهچو در ریگ بیابان گشت خسته
Çeşmüm pür-âb ü gözlerümün hâbı yoh dururÇeşmüm pür-âb ü gözlerümün hâbı yoh dururKatunda gözlerüm yaşınun âbı yoh durur
Qəzəl 300ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارهاگل ز سودای رخت افتاده در بازارها
Məntiqül-üşşaq, fəsil 76اگر نتوان به دیر و زود کردنبباید چارهٔ بهبود کردن
Saçuna oğrayu gelen nesîme uçdı gönülSaçuna oğrayu gelen nesîme uçdı gönülBu dünyâda dahi ne zer ne sîme uçdı gönül
Pərakəndə şeir 303حجاب بیزبانم رخصت گفتار میخواهدبرات بوسهای زان لعل شکربار میخواهد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 77در آن مدت، که بود از محنت تبجهان بر چشم من تاریک چون شب
Tenümi câna irürince gelmişem cânaTenümi câna irürince gelmişem cânaAceb ne kâfir imiş zülfi gelmez îmâna