Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dünyâda koçlar başı server bolsaKoçlar birbirinden sıçrar bolsa
Pərakəndə şeir 140غم پوشش برونم را گرفته استخیال نان درونم را گرفته است
Qitə 314اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی
Rübai 42دلدار چو در سینه دل نرم نداشتآزرد مرا و هیچ آزرم نداشت
Ra'iyyet gileyleri şol şâhadurRa'iyyet gileyleri şol şâhadurGiceyi gündüz kılmah şol mâhadur
Qəzəl 144چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا
Qitə 317گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی
Rübai 45دل در غم او بکاست، میباید گفتاین واقعه از کجاست؟ میباید گفت
Işk katında zâhidâ bir deng imişIşk katında zâhidâ bir deng imişDilberler gönülleri çün seng imiş
Pərakəndə şeir 145سرو را از جلوه مستانه از جا میبردخنده او تلخکامی را ز صهبا میبرد
Qitə 336بس کن از سودای خوبان داشتن خاقانیاکز سر سودا خرد را در سر آرد خیرگی
Rübai 68خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد
Kim bilür bir nefese behâ nedürKim bilür bir nefese behâ nedürOl işler ortada kul behânedür
Qəzəl 148نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا
Qitə 347رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی
Rübai 70خال زنخت تیر گناه اندازدرخت دل عاشقان به راه اندازد
Cennetde yüzün gibi hür olmagayCennetde yüzün gibi hür olmagayMest gözün gibi mestûr olmagay
Pərakəndə şeir 150خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت
Qitə 348گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی
Rübai 76صافی چو ترا دید روان مینالدبرسینه ز غم سنگ زنان مینالد
Hîç onılmaz gözlerinün yarasıHîç onılmaz gözlerinün yarasıKıydı yavlah bana cânum pâresi
Qəzəl 156نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا
Qitə 359بس کن خاقانیا ز مدحت دونانتا ز سگان جان شیر شرزه نجویی
Rübai 82اقبال تمام پاک دینان دارندآنان طلبند، لیک اینان دارند
Basıcah dünyâya sen düşdi haçlarBasıcah dünyâya sen düşdi haçlarBaşladı hak bâtılları başın suçlar
Qəzəl 159می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا
Tərcibənd 5سر چو آه عاشقان برکرد صبحعطر آتش زای زآن برکرد صبح
Rübai 84گندم گونی که همچو کاهم بربودنه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود
Tapuna olsun fidâ ten ü cânumTapuna olsun fidâ ten ü cânumYoluna kıldum kurbân it ü hanum
Pərakəndə şeir 162تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است