Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mevc urur gönlüm denizi yine hizândur nedenGözlerüm çün ebr-i nîsân oldı rîzândur neden
Pərakəndə şeir 115مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست
Qitə 237خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبهوار در این سبز پردهام
Qəzəl 879چه شود کز سر رحمت به سرم باز آیی؟در وصلی بگشایی ز درم باز آیی؟
Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdEzelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdKi meyi kıldıyidi bûduna bu bûd u vücûd
Qəzəl 120عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا
Qitə 241بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم
Qəzəl 880با دشمنان ما شد هم خانه آشناییکرد از فراق ما را دیوانه آشنایی
Çevri çoh u lutfı az u âzı nâzükdür an unÇevri çoh u lutfı az u âzı nâzükdür an unAzımuz çohdur azına azı nâzükdür anun
Pərakəndə şeir 123تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است
Qitə 253نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا میگریزم
Qəsidə 14قومی که رَه به عالَمِ تحقیق میبَرندمشکل به تُرَّهاتِ جهان، سر برآورند
Şâhâ yüzünün gülini dirsem ola mıŞâhâ yüzünün gülini dirsem ola mıNe çekdügümi yüzüne dirsem ola mı
Qəzəl 123خواب وقتِ فیض در محراب میگیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب میگیرد مرا
Qitə 261بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم
Qəsidə 16روزی قرار و قاعدهٔ ما دگر شودوین باد و بارنامه ز سرها بدر شود
Mestâne gözün dâne-i bâdâm ola mıMestâne gözün dâne-i bâdâm ola mıHâl ile sagun dâneî bâ-dâm ola mı
Pərakəndə şeir 124سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است
Qitə 265منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعمبر عالم سبک سر از آن سر گران بوم
Qəsidə 18در پیرزن نگه کن و آن چرخ پرده گرکز چرخ پیرزن کمی، ای چرخ پرده در
Ər kişi ər aybından kor ola gərƏr kişi ər aybından kor ola gər,Dünyada adəmilər bolar bəşər.
Qəzəl 126چشمِ او چندان که مستِ خواب میسازد مراتابِ آن موی میان بیتاب میسازد مرا
Qitə 267خاقانیا نجات مخواه و شفا مبینکهآرَد شفات علت و زاید نجات، بیم
Qəsidə 36گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری
Dünyada bir cana bənzər can gətürDünyada bir cana bənzər can gətür,Kafir isən, dəxi gəl iman gətür.
Qəzəl 129دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا
Qitə 272ز کام نهنگان برون آمدیمز غرقاب دریای خون آمدیم
Qəsidə 37ای روزهدار، اگر تو یک ریزه راز داریدست و زبان خود را از خلق بازداری
Üsdündə dəvlət bu gün seyvan olsunÜsdündə dəvlət bu gün seyvan olsun,Səadət yenə bizgə eyvan olsun.
Qəzəl 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا