Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای روز رفتگان جگر شب فرو دریدآن آفتاب از آن جگر شب برآورید
Rübai 88شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود
Nigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqunNigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqun,Ki, her dem leblerim içün dökilür qanı üşşâqun.
Pərakəndə şeir 163زلفت که همچو شام غریبان گرفته استصبح نشاط در ته دامان گرفته است
Tərkibbənd 8کارم از دست پایمرد گذشتآهم از چرخ لاجورد گذشت
Rübai 93چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید
Saqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərvizSaqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərviz,Mütrib, yenə düz nəğmeyi-tərəbəngiz.
Qəzəl 163پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا
Qəzəl 12درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا
Rübai 95زر در قدمت ریزم و حیفم نایدتر در قدمت ریزم و حیفم ناید
Dilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberîDilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberîBen yüzüni göreli hod dilberiyeni dilberî
Pərakəndə şeir 164از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است
Qəzəl 140خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسدسرگشته میدود به خیالش کجا رسد
Rübai 98ای ماه، ز پیوستن من عار مدارپیوسته مرا به هجر بیدار مدار
Döker gözüm yaşın seylâb her demDöker gözüm yaşın seylâb her demKılur yir yüzini sîr-âb her dem
Pərakəndə şeir 169آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده استخود را به زیر بال سمندر کشیده است
Qəzəl 144سر زلفت چو در جولان میآیدبه ساعت فتنه در میدان میآید
Rübai 162یک شهر بجست و جوی آن دوست همهبگذشته ز مغز و در پی پوست همه
Katı gele lebün cevher dir isemKatı gele lebün cevher dir isemMükerrerdür eğer şekker dir isem
Qəzəl 170سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا
Qəzəl 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Rübai 172آن زلف،که دارد از تو برخورداریمانندهٔ میغست که بر خورداری
Resm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûdResm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûdOldı demi ki irüre vuslat-ı mevcûd
Pərakəndə şeir 181آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است
Qəzəl 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد
Rübai 180گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟اندر پی این منصب و این جاه روی؟
Leblerinün esrükligi gözümde degül miLeblerinün esrükligi gözümde degül miIşkı çiçeği bitdi bu yüzümde degül mi
Pərakəndə şeir 182از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است
Qəzəl 176زان بخششی که بر در عالم شداندُه نصیب گوهر آدم شد
Rübai 183دم با تو زنم، که یار دیرینه توییکم با تو زنم، که یار دیرینه تویی