Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hayâl almış bilün ağzun gümândurLebünden kan kohuları demândur
Qəzəl 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه راسوختن شد باعث نشو و نما این دانه را
Qəsidə 66تا غبار از چتر شاه اختران افشاندهاندفرش سلطانیش در برتر مکان افشاندهاند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 53نباید دوستان را دل شکستنکه چون بشکست نتوان باز بستن
Didüm ki aceb leblerüni kim sorar iy dostDidüm ki aceb leblerüni kim sorar iy dostAydur bu hayâli kovanı kim sorar iy dost
Pərakəndə şeir 228خطش خورشید را در دامگاه هاله می آردرخ او جام می را در لباس لاله می آرد
Qəsidə 71دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 55پری، با آنکه واقف میشد از دوستدر آن معنی که حق با جانب اوست
Gerek ki gönül hâleti yazıla bu giceGerek ki gönül hâleti yazıla bu giceBaşdağı humârum dahi yazıla bu gice
Pərakəndə şeir 230نهال قامت او کی مرا از خاک بردارد؟که چون نقش قدم افتاده ای در هر گذر دارد
Qəsidə 72طره مفشان کز هلالت عید جان برساختندطیره منشین کز جمالت عید لشکر ساختند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 59چو پیش عاشق آمد نامهٔ دوستحدیثی دید همچون مغز در پوست
Yüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurYüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurGamzen ohları nigârâ nâvek-i dil-dûzdur
Pərakəndə şeir 231خطر از قاطعان راه، رهبر بیشتر داردکه پیرو پیش رو از پیشرو دایم سیر دارد
Qəsidə 73سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 62چو دید آن عاشق دلسوز خستههمایون نامهٔ یار خجسته
Eğer küstâh isem şâhum halîmdürEğer küstâh isem şâhum halîmdürBenüm ahvâlüme ol hak alîmdür
Qəzəl 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را
Qəsidə 101در آبگون قفس بین طاووس آتشین پرکز پر گشادن او آفاق بست زیور
Məntiqül-üşşaq, fəsil 64ز جام عاشقی مستم دگر باربریدم مهر و پیوستم دگر بار
Gül irdi kılalum biz yaza tahsînGül irdi kılalum biz yaza tahsînKi bu tahsîne gökler yaza tahsîn
Pərakəndə şeir 235چه زنگ از خاطر من دیده نمناک بردارد؟چه گرد از روی برگ تاک، اشک تاک بردارد؟
Qəsidə 118سر حد بادیه است روان پاش بر سرشجان را حنوط کن ز سموم معطرش
Məntiqül-üşşaq, fəsil 71که روز غم بسر خواهد شد آخرسخن نوعی دگر خواهد شد آخر
Işk ehli cihâna kala ya câna dir isenIşk ehli cihâna kala ya câna dir isenBilmemiş olasın beni yacana dir isen
Pərakəndə şeir 252چشم من دایم سپند آتش رخساره بودچون شرر تا چشم وا کردم دلم آواره بود
Qəsidə 132طفلی و طفیل توست آدمخردی و زبون توست عالم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 74چه باک؟ امروز اگر ره دور باشداگر فردا به منزل حور باشد
Lebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürLebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürBilün gibi tenüme bah niçesi nârindür
Qəzəl 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما