Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yoluna cân u dil virmek nigârînâ ibâdetdürCân alup ışk virmeklik bu yolda hark-ı âdetdür
Pərakəndə şeir 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
Qitə 311تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی رادر همه تبریز اندهکدهای بینم جای
Ayruh kapusın hîç gönülüm kahmaya şâllâhAyruh kapusın hîç gönülüm kahmaya şâllâhGözüm yaşı cüz sinün içün ahmaya şâllâh
Pərakəndə şeir 392ماه از حجاب روی تو پروین عرق کندآیینه را شکوه جمال تو شق کند
Qitə 328چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری
Gelün ki cümle işikde gulâm-ı şâh olalumGelün ki cümle işikde gulâm-ı şâh olalumHemîşe der-pey-i deryûze-i günâh olalum
Qəzəl 391به دنیا ساختم مشغول چشم روشن دل رابه این یک مشت گل مسدود کردم روزن دل را
Qitə 362سعد و نحس شب سپید و سیاهخاتم مُقتَفی نمیشاید
Niçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıNiçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıŞimdi gözümden su ahar yüregümün kanı kanı
Pərakəndə şeir 394چندان که ممکن است کسی مردمی کنددم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
Tərcibənd 2بر کوس نوای نو بردار به صبح اندرگلگون چو شفق کاسی پیش آر به صبح اندر
Niçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNiçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNûrını görmeyiben anları hâlî didiler
Qəzəl 400نظر کن در ترازو داری آن خورشید تابان رااگر در پله میزان ندیدی ماه کنعان را
Tərkibbənd 6این جان ز دام گلخن تن درگذشتنی استوین دل به بام گلشن جان برگذشتنی است
Tûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışTûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışBu seri hüsnün ayağına yasaman yazmış
Pərakəndə şeir 408گل بوی بی وفایی ارواح می دهدیادی ز کم بقایی ارواح می دهد
Qəzəl 100هر زمانی بر دلم باری رسدوز جهان بر جانم آزاری رسد
Gözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileGözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileAğzun depeledi yine bizi gümân ile
Pərakəndə şeir 411هرگز کسی ز قافله دل نشان ندیدیک آفریده آتش این کاروان ندید
Qəzəl 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Gözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülGözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülYa niçe ışkunı başara bile yara gönül
Pərakəndə şeir 413تبسمی پی دشنام تلخ در کارستنمکچش مزه ای با پیاله می باید
Qəzəl 368هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی
Öldüm yolma anun bilmezliği nedendürÖldüm yolma anun bilmezliği nedendürCândan tuzağ eyler ilmezligi nedendür
Qəzəl 412نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران رابه مشت خار ما سرگرم کن آتش عذاران را
Qəsidə 97چشم بر پردهٔ امل منهیدجرم بر کردهٔ ازل منهید
Işkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürIşkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürGörürse gözün sa'y idü hir hûba irişdür
Qəzəl 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را
Qəsidə 138حضرت ستر معلا دیدهامذات سیمرغ آشکارا دیدهام