Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Tolu ayah vir iy sâkî zîrâ nev-rûz çağıdurŞerefdedür hamelde şems ayağ onun ayağıdur
Qəzəl 359Vurma daş qəlbin önündə daşa öz gövhərini,Çəkmə hər bir qaralan aynaya öz cövhərini.
Qitə 124امام ملت چارم که آسمان ششمسعود مشتری او را نثار میسازد
Ben bilürem anı iy cân bil bileBen bilürem anı iy cân bil bileSilme yaşumı ki ola silsile
Pərakəndə şeir 362شکسته بند قناعت مرا دهان بسته استهمانیم که مرادم ز استخوان باشد
Qitə 174دست بر پای آز نه یک چندتا سری بر تو سر گران نشود
Şundan ki gözi gamzesi kaş yasına düşdümŞundan ki gözi gamzesi kaş yasına düşdümBilün i yârânlar ki gönül yasına düşdüm
Qəzəl 365خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را
Qitə 185روزی میان بادیه بر لشکر عجمدست عرب چو غمزهٔ ترکان سنان کشید
Ger girür isen nola sen bu gice koynumaGer girür isen nola sen bu gice koynumaYa nola koşınursan tana değin oynuma
Pərakəndə şeir 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Qitə 203من خدمت تو کردم و تو حق شناس نهالحق خیال توست به جای تو حق شناس
Şehâ gönülolalı gözlerünle dürd-âşâmŞehâ gönülolalı gözlerünle dürd-âşâmTolaşdı şâmenüzün dânesine dâne vü dâm
Pərakəndə şeir 369ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود
Qitə 209زین خام قلتبان پدری دارمکز آتش آفرید جهاندارش
Beni hayâliyile gönülüm karara gelürBeni hayâliyile gönülüm karara gelürVelî saçını anıcah kaçan karâra gelür
Pərakəndə şeir 376سرزلف سخن آن روز به دستم دادندکه به هر مو چو سر زلف شکستم دادند
Qitə 249برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم
Gel iy seyyâh-ı pür-dîde bu yürekde yâr işin görGel iy seyyâh-ı pür-dîde bu yürekde yâr işin görGözinün gamzesiyile cigerümde yarışın gör
Pərakəndə şeir 377نی اگر از دل پررخنه صدایی نزندراه عشاق ترا هیچ نوایی نزند
Qitə 266دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار میروم
Zîbâ nigâra cân u gönül terki sehl olaZîbâ nigâra cân u gönül terki sehl olaCânâneden gişi cânı ya câna cehl ola
Qəzəl 379چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را
Qitə 270خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم
Konmasun şeh yüzüne toz çelebîKonmasun şeh yüzüne toz çelebîGörmesün senden özge göz çelebî
Pərakəndə şeir 381خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Qitə 296خواجه بر استر رومی خر مصری میدیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو
Nigârâ bir uzun gice senün ile mecâl olsaNigârâ bir uzun gice senün ile mecâl olsaKi sevdâ-yi ser-i zülfün tapunda vasf-ı hâl olsa
Qəzəl 385معلم نیست حاجت در تپیدن کشته دل راکه خون رقص روانی می دهد تعلیم بسمل را
Qitə 308زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه