Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
علوی دوست باش خاقانیکز عشیرت علی است فاضلتر
Qəzəl 750ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهایدشمنی کردی روی از دوستان پیچیدهای
İy saçı zencîr mecnûndur gönülİy saçı zencîr mecnûndur gönülFitne engîz olma meftûndur gönül
Pərakəndə şeir 86بس که بر رویم غبار کلفت از هر سو نشستگرد از تمثال من آیینه را بر رو نشست
Qitə 197با در و دشت ساز خاقانیخانه و خوان ناسزا منگر
Qəzəl 755با این چنین بلایی، بعد از چنان عذابیراضی شدم که: بینم روی ترا به خوابی
Yüzün hayâli nigârâ kaçan ki göze düşerYüzün hayâli nigârâ kaçan ki göze düşerDemin demine komaz gönül oda köze düşer
Qəzəl 87غنچهسان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را
Qitə 201علم دین کیمیاست خاقانیکیمیائی سزای گنج ضمیر
Qəzəl 763دلم از چشم مستش زار و پردم چشمش از مستیچه جای پنجه کردن بود ما را با چنان دستی؟
Gözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndürGözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndürÇü şol sâhib-kırân ile karîndür
Pərakəndə şeir 88در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیستهر که را دل هست اینجا از اولوالالباب نیست
Qitə 202ای خواجه حساب عمر برگیرزین خط دو رنگ شام و شبگیر
Qəzəl 804بخت یار ما باشد گر تو یار ما باشیاز میان بنگریزی، در کنار ما باشی
Dil yahasından toğan ay ne acâyib ay idiDil yahasından toğan ay ne acâyib ay idiBoyutuma gîsûsı zencîri aceb sevdâyidi
Qəzəl 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را
Qitə 207جان عطارد از تپش خاطر وحیدچونان بسوخت کز فلک آبی نماندش
Qəzəl 848جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟که هر دم به نوعی دلش خون کنی
İy besâ sır k'ağızundan açamadum dün giceİy besâ sır k'ağızundan açamadum dün giceİy besâ dürr güher ki saçamadum dün gice
Pərakəndə şeir 92در محبت کام نتوان بی دل خونخواره یافتغنچه خونها خورد تا چون گل دل صدپاره یافت
Qitə 222صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف
Qəzəl 864دلا، زین بدایت چه دیدی؟ بگویز پایان و غایت چه دیدی؟ بگوی
Bende ne kaldı dahi begüm ki aparasınBende ne kaldı dahi begüm ki aparasınSenden ho senligüni niçesi koparasın
Pərakəndə şeir 99چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترستپسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست
Qitə 223باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف
Qəzəl 867با دل تنگ من از تنگ شکر هیچ مگویچون ترا از دل من نیست خبر هیچ مگوی
Gözden seni ırmağ idem adam ki göresinGözden seni ırmağ idem adam ki göresinTâ bu yön ile bir adım adam ki göresin
Qəzəl 104هر تُنُکظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را
Qitə 224این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک
Qəzəl 878ای در دل من چو جان کجایی؟وی از نظرم نهان کجایی؟