Qitə 121

ای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشربنده مرتد بود و بر دست تو ایمان تازه کرد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 624

از تو مرا تا به کی بی‌سر و سامان شدن؟در طلب وصل تو زار و پریشان شدن؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Yüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyüm

Yüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümZülfi kâfirdür anun îmâna gelmez nideyüm

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəsidə 35

کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qitə 136

خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 626

دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısar

Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarYürek toluça şerâb u ciğer kebâb olısar

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 47

هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 137

پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 641

نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشته‌ای جهان از جهان من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Ne cânsın sen begüm bu cân içinde

Ne cânsın sen begüm bu cân içindeKi tevhîd oldun uş îmân içinde

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 47

می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامی‌کند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 139

چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شام‌گون آمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 647

دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون

Əvhədi Marağalı1 dəq
Şâhâ lebüne almış bu cân ile ten teşne

Şâhâ lebüne almış bu cân ile ten teşneOl teşne kanuma vü ol teşneye ben teşne

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 49

چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 140

خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 652

منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Arz itme bana dünyâ metâ'ını yoh tanum

Arz itme bana dünyâ metâ'ını yoh tanumUrdum saçun ile ışk semâ'ını yoh tanum

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 51

نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود رادور باش از خود بود حسن حجاب‌آلود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 147

منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 655

دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Gamzen nişe bu âşıka bir tîri esirger

Gamzen nişe bu âşıka bir tîri esirgerZülfün neyiçün delüye zencîri esirger

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 54

تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره می‌فزاید مار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 149

خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 660

گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Hak çün irürür dilberi kemâle gerekdür

Hak çün irürür dilberi kemâle gerekdürBir bâd-ı hevâ gönüli kim ala gerekdür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 61

نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور راکس نترسانده است از رطلِ گران مخمور را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 150

اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəzəl 665

تو سروی ، بر نشاید چیدن از توتو ماهی، مهر نتوان دیدن از تو

Əvhədi Marağalı1 dəq