Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشربنده مرتد بود و بر دست تو ایمان تازه کرد
Qəzəl 624از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟در طلب وصل تو زار و پریشان شدن؟
Yüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümYüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümZülfi kâfirdür anun îmâna gelmez nideyüm
Qəsidə 35کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است
Qitə 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Qəzəl 626دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن
Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarNiçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarYürek toluça şerâb u ciğer kebâb olısar
Pərakəndə şeir 47هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست
Qitə 137پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد
Qəzəl 641نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشتهای جهان از جهان من
Ne cânsın sen begüm bu cân içindeNe cânsın sen begüm bu cân içindeKi tevhîd oldun uş îmân içinde
Qəzəl 47میگدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامیکند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را
Qitə 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Qəzəl 647دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون
Şâhâ lebüne almış bu cân ile ten teşneŞâhâ lebüne almış bu cân ile ten teşneOl teşne kanuma vü ol teşneye ben teşne
Qəzəl 49چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشکاندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را
Qitə 140خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد
Qəzəl 652منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین
Arz itme bana dünyâ metâ'ını yoh tanumArz itme bana dünyâ metâ'ını yoh tanumUrdum saçun ile ışk semâ'ını yoh tanum
Qəzəl 51نیست حاجت دیدهبان حسنِ عتابآلود رادور باش از خود بود حسن حجابآلود را
Qitə 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند
Qəzəl 655دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین
Gamzen nişe bu âşıka bir tîri esirgerGamzen nişe bu âşıka bir tîri esirgerZülfün neyiçün delüye zencîri esirger
Qəzəl 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Qitə 149خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیدهاند
Qəzəl 660گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو
Hak çün irürür dilberi kemâle gerekdürHak çün irürür dilberi kemâle gerekdürBir bâd-ı hevâ gönüli kim ala gerekdür
Qəzəl 61نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور راکس نترسانده است از رطلِ گران مخمور را
Qitə 150اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند
Qəzəl 665تو سروی ، بر نشاید چیدن از توتو ماهی، مهر نتوان دیدن از تو