Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sinün gibi bir şâha dahi irmeye kimseSinün gibi bir hûba gönül virmeye kimse
Məni qoruyan varMənim ürək dostum, könül sirdaşım,Məni qoruyan var, özünü yorma.
Qəzəl 4393اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشدپروانه چه پروای عسس داشته باشد
Qəzəl 395یارب لیل مظلم قد قلت یارب ارحمحتی تجلی الصبح لی فیالساترین المُعْلَم
Rübai 155گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو
Gördüm ol xurşidi-hüsnün, ixtiyarım qalmadıGördüm ol xurşidi-hüsnün, ixtiyarım qalmadı.Sayə tək bir yerdə durmağa qərarım qalmadı.
Servün sala özge gişiye sâye revâ mıServün sala özge gişiye sâye revâ mıGün ki geçe sinsüz ömüre saya revâ mı
DedilərUluların ulu sözüəsrləri bəzədi,
Qəzəl 4403در خویش چو گردون نکنی تا سفری چنداز ثابت وسیارنیابی نظری چند
Qəsidə 1جوشن صورت برون کن در صف مردان درآدل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا
Rübai 157ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته
Olsaydı məndəki qəm Fərhadi-mübtəladəOlsaydı məndəki qəm Fərhadi-mübtəladə,Bir ah ilə verərdi min Bisütuni badə.
Hîç kişiden ışka inkâr olmadıHîç kişiden ışka inkâr olmadıKim ki bâzâr ise bîzâr olmadı
Məni də göndərdi buğda dalıncaYunus Əmrəyə*Məni də cavankən çöllərə saldı,
Qəzəl 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند
Qəsidə 30رستم و بهرام را بهم چه مصاف استاین دو خلف را بهم چه خشم و خلاف است
Rübai 158ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده
Fəsli-şəhadəti-ÜbeydəKeyfiyyəti-şəhadət oldur ki, çün məsafi-Bədrdə sipahi-İslam və ləşkəri-küffarmüqabilə qıldılar, sipahi-küffar doqquz yüz əlli mübariz və ləşkəri-İslam üç yüz
Kana boyandı yüregüm suçı nedürsoraramKana boyandı yüregüm suçı nedürsoraramLebünden ana şifâ sun ki ana cân sunaram
Pir sultan meydanıSığışmıram bəyliyə,sığışmıram xanlığa.
Qəzəl 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید
Qəsidə 43آن مه نو بین که آفتاب برآوردغنچهٔ گل بین که نوبهار درآورد
Rübai 160ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده
Bağdad yeddi ölkə toplusunun bəzəyidirBağdad yeddi ölkə toplusunun bəzəyidir,Çünki yeddi sərvərin şahlıq təxtidir.
Apardı benüm gönlüm bir dilber-i mestâneApardı benüm gönlüm bir dilber-i mestâneBoynına tahıb zülfin ileddi şebistâna
Ay Zəlimxan, altmışın mübarək!Ömür nədir? Dünən çiçək, bu gün qar,Ötən yazın, gələn qışın mübarək!
Qəzəl 4509دل از خاکساری بهشت خدا شدز گرد یتیمی گهر بی بها شد
Qəsidə 44عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورددرد کهن بارگیر خویشتن آورد
Rübai 168در عشق تو از سر بنهادم هستیزین پس من و شوریدگی و سرمستی
Səhhət və MərəzHədsiz şükür, bədən bağçasını can suyu ilə bəsləyib, hüsnü eşq məzhəri, eşqi də hüsnün zinəti edən tək Allaha layiqdir. Saysız salam elmi əqlə bəzək, əqlə elmi sərmayə olan bir inanılmışa yaraşır. Sonra şikəstənəfslik küncündə ibadətə əyləşən xaksar Füzuli hekayə zəncirini hərəkətə gətirənlərdən və rəvayət binasının əsasını qoyanlardan belə nəql edir və deyir ki:Ruh adlı bir zatı təmiz vardı. O çox fəzilət sahibi idi. Cəbərut aləmində doğulmuşdu, Lahut fəzasında sakin idi. Bir gün başına səfər havası düşdü. Nasut aləminə qədəm basdı. (Burada) Bədən adlı bir məmləkətə rast gəldi. (Bu məmləkət) yeddi ölkədən ibarət yeddi əndamlı bir mülk idi. Bu şən məmləkətin sahibləri bir yerdə şərikli həyat keçirən dörd qardaş idi: birincisi Qan, ikincisi Səfra, üçüncüsü Bəlğəm, dördüncüsü isə Sevda adlanırdı. (Onlar) bir-birlərilə müxalifətdə bir-ləqməsi nadir, müvafiqətdə parçalanmaz, dostluqda “Rüknlər” (adı) ilə məruf, düşmənçilikdə isə “Ziddlər” ilə məşhur idilər. Bunların qaynayıb-qarışma (məmləkətin) varlığına səbəb olmuş və bu qaynayıb-qarışma (müxalitə) səbəbinə onlara “Əxlat” ləqəbi vermişdilər.