Qəsidə 218

چو گل بیش ندهم سران را صداعیکنم بلبلان طرب را وداعی

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəzəl 886

ای نسیم سحر، چه می‌گویی؟از بت من خبر چه می‌گویی؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Buraxdı xakə hüsnün afitabi-aləmarayi

Buraxdı xakə hüsnün afitabi-aləmarayi,Götürdü yer üzündən möcizi-ləlin Məsihayi.

Məhəmməd FüzuliQəzəl1 dəq
Bosna və Hersək məsələsi

Uşaqlıqda mənim başımın hər yeri qırxılırdı, amma tamam kəlləmdə bir qədər tük qalırdı. Bunun adına kakil deyirlərdi. Mənim kakilim çox uzun idi. Bir də qulağıma qızıldan sırğa kimi bir şey taxmışdılar, adına heydəri deyirlərdi. Mənim anam nəzir eləmişdi ki, mən yeddi yaşa çatanda məni aparsınlar Bakıda Bibiheybətə, kakilimi orada qırxdırsınlar, heydərini də orada açsınlar… Bir gün qulağımda heydəri çıxmışdım küçə qapısına, gördim bir nəfər yekə oğlan gəldi əlində taxtadan yonulmuş bir at. Mənə dedi: “Ala bax, bağışlayıram sənə, gör nə yaxşı atdı!” Mən bunu görcək sevinə-sevinə atı aldım, o oğlan atı verdi əlimə, əlin uzatdı qulağımdan heydərini çıxartdı. Amma mənim heydəri nə vecimə gəlir. Çox şad əlimdə at getdim evə. Anam məni görcək dedi: “Adə, o at nədi?” Dedim: “Küçədə bir əmi verdi”. Dedi: “Vay başı daşdı, hanı heydərin?” Dedim: “Əmi apardı”. Anam qışqırdı, bağırdı, nənəm gəldi, xalam gəldi, bibimə adam getdi. Qərəz, bir qiyamət qopdu ki, gəl ki görəsən. Amma indiki kimi mənim yadımdadır ki, o küy-kələk, o qiylüqal heç mənim qulağıma girmirdi. Mən ancaq at ilə məşğul idim, onu oynadırdım. Vaqeən gərək də elə olaydı, çünki onda mənə oyuncaq lazım idi, iqruşka ilə şad olurdum. Bu qalsın burada.Əmiri-Əfğanıstan öz səyahətnaməsində yazır: Vəqta ki mən Əfğanıstandan qaçıb Əmiri-Buxaraya pənah apardım, Əmirin gözü mənim yanımda olan bir gözəl oğlana düşdü, istədi onu mənim əlimdən alsın. Bunun üstündə aramız pozuldu. Buxaradan getməli olduq. Mənim müqərriblərimdən dedilər ki, gedək Səmərqəndə, Rusa pənah aparaq. Mən dedim: Bu necə ola bilər: olar kafir, biz müsəlman? Dedilər: Doğrudur, rus kafirdir, amma müsəlmanlığın rəvacına bizdən artıq çalışır. Dedim: Necə? Dedilər: Səmərqəndi ki təzə alıb, orada car çəkdirib ki, hər kəs cümə namazına gəlmə sə iyirmi beş manat cəriməsi var.

Cəlil Məmmədquluzadə2 dəq
Işkun nigârâ gönüle cânî degül midür

Işkun nigârâ gönüle cânî degül midürCevrün benüm bu cânuma cânî degül midür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 595

می کشد آن حبیب فرزانهچشم را سرمه، زلف را شانه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 58

نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 223

چون صبح‌دم عید کند نافه گشائیبگشای سر خم که کند صبح نمائی

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 1

راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟رحمتی بر من کنی وندر پناه آری مرا؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu

Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can, ləli, şəkkərbarın eylər arizu.

Məhəmməd FüzuliQəzəl1 dəq
Ərəb İzzət qaçmıyıb

Köhnə idarə vaxtında Osmanlı türklərinin başına ən böyük bəla olanlardan biri də sultanın ən yaxın adamı olan Ərəb İzzət paşa idi.Bu zalım osmanlıların başında nə cür istərdisə oylə oynurdu. Hamı maarif əhlini zəhərli pəncələrilə sıxıb özünə qul, əsir eləmişdi.

Cəlil Məmmədquluzadə3 dəq
Apar gönlümi şâhâ gözün ile

Apar gönlümi şâhâ gözün ileMeni tek tâze kılgıl yüzün ile

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 596

آیینه تیره شد، ز چه تیره است آینه؟چون رو به روی دوست ندارد هرآینه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 59

داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 14

ای تیغ تو آب روشن و آتش نابآبی چو خماهن، آتشی چون سیماب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 3

گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاببه هرزه می‌گذرد عمر، وارهان، دریاب

Əvhədi Marağalı2 dəq
Vəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdir

Vəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdir,Nə bəladır nəzər əhlinə, nə xoş məddi-nəzərdir?

Məhəmməd FüzuliQəzəl1 dəq
Üç yüz milyon maşallah

Axır vaxtlarda bəzi “millətpərəstlərimiz” bir cür “mücahidliyi” özlərinə adət eləyiblər: məsələn, xata olur ki, bir nəfər Məşədi Həsən əlində bir kasa qatıq yol ilə gedən yerdə, bir nəfər İvan buna naqafil toxuna və məşədinin qabı əlindən düşə və qatıq tökülə yerə. Bunu eşidən kimi “millətpərəstlərimiz” o saat çıxırlar bir uca damın üstünə və əllərini qulaqlarına qoyub bar-bar bağırırlar: “Ay müsəlman qardaşlar, görürsünüzmü ki, haramzada İvan murdar ola-ola necə müsəlmanlardan utanmadı, necə üç yüz milyon bir camaatdan qorxmayıb Məşədi Həsənimizin qatığını tökdü küçədə torpaqların üstünə. Vay-vay!.. Ar olsun bizə, hələ durub baxırıq, hələ bu binamusluğu qəbul eləyirik!..”Amma mən deyirəm ki, belə millətpərəstliyin istotu bir az çoxdur, az qalır adamın ağzını yandırsın. Mən belə qanıram ki, İvan əgər qəflətən Məşədi Həsənin qatığını tökmüş olsa, günahı o qədər azdır ki, bundan ötəri minarəyə çıxmaq lazım deyil. Əgər qəsd ilə tökülmüş olsa, burada İvana bir balaca nəsihətdən savayı heç özgə bir atılıb düşməyə ehtiyac yoxdur.

Cəlil Məmmədquluzadə3 dəq
Diler isen ki göresin ayı ne

Diler isen ki göresin ayı neGün toğıcah elüne al âyine

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 597

تا گرد ماه‌، سنبل مشکین نهاده‌ایبس داغ‌ها که بر دل مسکین نهاده‌ای

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 60

عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 27

دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَستپائی که ره وصل نوشتی پیوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 17

دوش از نسیم گل دم عنبر به من رسیدوز نافه بوی زلف پیمبر به من رسید

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdim

Qaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdim,Qoparıb əşk-seylabilə min sərvi rəvan etdim.

Məhəmməd FüzuliQəzəl1 dəq
Təzə il

Bir il keçir, o biri il gəlir; 1329-cu il keçdi, 1330-cu il daxil oldu. Xaçpərəstlərin 1911-ci ili getdi 1912-ci ili başlandı.Aylar dolanır, həftələr, günlər, saatlar, dəqiqələr hərəkət eləyir. Əbrü badü məhü xurşidü fələk dər karənd.

Cəlil Məmmədquluzadə3 dəq
Bu ne hüsn olur ne boy ne sin begüm

Bu ne hüsn olur ne boy ne sin begümHûrî misin ya perî nesin begüm

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 614

گر جان بهوای تو گرفتار نبودیجان و دل ما طالب دیدار نبودی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 63

باقی به حق، ز خویش فنا می کند ترااز عشق غافلی که چها می کند ترا

Saib Təbrizi1 dəq
Rübai 36

گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 19

سر پیوند ما ندارد یارچون توان شد ز وصل برخوردار؟

Əvhədi Marağalı15 dəq