Saib Tabrizi: Love
لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست
Ghazal 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست
Ghazal 219دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را
Ghazal 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست
Ghazal 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست
Ghazal 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت
Ghazal 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Ghazal 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت
Ghazal 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت
Ghazal 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت
Ghazal 2204این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Ghazal 2209سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست
Ghazal 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را
Ghazal 2211می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست
Ghazal 2214سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است
Ghazal 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است
Ghazal 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه راشمع می گردد در اینجا گرد سر پروانه را
Ghazal 2220آب خضر و می شبانه یکی استمستی و عمر جاودانه یکی است
Ghazal 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست
Ghazal 2224از خود گذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بیکنارست
Ghazal 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Ghazal 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است
Ghazal 2229هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته استدیگر چه گل ندانم در گلستان شکفته است
Ghazal 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه راشد شکستن باعث آبادی این ویرانه را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.