Ghazal 2187

لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2189

بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 219

دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2190

در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2191

در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2194

در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2195

رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2200

ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2201

قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2204

این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2209

سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 221

نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2211

می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2214

سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2219

لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 222

می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه راشمع می گردد در اینجا گرد سر پروانه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2220

آب خضر و می شبانه یکی استمستی و عمر جاودانه یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2223

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2224

از خود گذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بیکنارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2227

از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2228

بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2229

هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته استدیگر چه گل ندانم در گلستان شکفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 223

سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه راشد شکستن باعث آبادی این ویرانه را

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.