Saib Tabrizi: Love
اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را
Ghazal 3901سزد که خرده جان را کند نثار سپندکه یافت راه سخن در حریم یار سپند
Ghazal 3902چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند
Ghazal 3910سمنبران که به لب آبدار چون گهرندبه چهره از جگر عاشقان برشته ترند
Ghazal 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Ghazal 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Ghazal 3923چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند
Ghazal 3925بتان که خون شهیدان چو آب می نوشندکجا ز ساغرومینا شراب می نوشند
Ghazal 3929فغان چه با دل سنگین آن نگار کندخروش بحر به گوش صدف چه کار کند
Ghazal 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Ghazal 3935نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کندصباح آینه را تیره تر ز شام کند
Ghazal 3945سخن طراز چرا مهر برزبان نکندنمی شودکه قلم از سخن زیان نکند
Ghazal 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Ghazal 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Ghazal 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهندقبول داغ محبت به هر جگر ندهند
Ghazal 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود
Ghazal 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرود
Ghazal 3969مباد اهل عمل بیخود از شراب شودکه از خرابی او عالمی خراب شود
Ghazal 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شودکدام ذره شنیدی که آفتاب شود
Ghazal 3975سری که خالی از اندیشه محال شودز فیض عشق پریخانه خیال شود
Ghazal 3976غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود
Ghazal 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود
Ghazal 3998مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چه سان بینقاب میآید
Ghazal 3999چنان که گل به سر شاخسار میآیدبه پای خود سر عاشق به دار میآید
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.