Saib Tabrizi: Love
بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدنبی رسن از چاه هیهات است بالا آمدن
Ghazal 6056غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زنیا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن
Ghazal 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزنتا در دل می توان زد حلقه بر هر در مزن
Ghazal 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن
Ghazal 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن
Ghazal 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن
Ghazal 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Ghazal 6074سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کنرخنه در بنیاد کوه بیستون زین تیشه کن
Ghazal 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکنکینه جوی من ستم بر ناتوان خود مکن
Ghazal 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن
Ghazal 6097چون زند موج حلاوت کلک شکر بار منپسته خندان شود لب بسته از گفتار من
Ghazal 6104دست کوته کرد زلف یار از تسخیر منریخت از زور جنون شیرازه زنجیر من
Ghazal 6105بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟تا کی از گوش گران بر سنگ آید تیر من؟
Ghazal 6115سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من
Ghazal 6117با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من
Ghazal 6122می کند در پرده دل سیر دایم آه منتا کسی واقف نگردد از غم جانکاه من
Ghazal 6124بس که دارد ناتوانی ریشه در اعضای منسایه همچون دام می پیچد به دست و پای من
Ghazal 6133خط سر از خال لب جانانه می آرد برونحسن گیرا دام را از دانه می آرد برون
Ghazal 6135دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برونصبح چون گردید روشن، آفتاب آید برون
Ghazal 6137شمع را شب تیغ روشن از نیام آید بروناز سیاهی اختر پروانه شام آید برون
Ghazal 6138نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید بروناز تنور سرد هیهات است نان آید برون
Ghazal 6139چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برونگل ز دنبالش چو سنبل موکشان آید برون
Ghazal 6140ساقی از میخانه عالمتاب می آید برونگوهر شهوار خوب از آب می آید برون
Ghazal 6142غم ز محنت خانه من شاد می آید برونسیل از ویرانه ام آباد می آید برون
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.