Saib Tabrizi: Love
سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Ghazal 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟
Ghazal 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را
Ghazal 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن
Ghazal 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Ghazal 6326مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن
Ghazal 633بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را
Ghazal 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Ghazal 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Ghazal 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Ghazal 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Ghazal 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را
Ghazal 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
Ghazal 6355لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون
Ghazal 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را
Ghazal 6360خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان
Ghazal 6370دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن
Ghazal 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن
Ghazal 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Ghazal 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمینگیر سر مکن
Ghazal 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Ghazal 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون
Ghazal 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون
Ghazal 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.