Saib Tabrizi: Fate
به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم
Ghazal 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
Ghazal 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Ghazal 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم
Ghazal 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Ghazal 5756اثر ز غنچه درین گلستان نمیبینمفغان که اهل دلی در میان نمیبینم
Ghazal 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Ghazal 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییمز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم
Ghazal 5793از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم
Ghazal 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Ghazal 5845ما نقض دلپذیر ورقهای سادهایمچون داغ لاله از جگر درد زادهایم
Ghazal 5857ما گل به دست خود ز نهالی نچیدهایمدر دست دیگران گلی از دور دیدهایم
Ghazal 5874نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم
Ghazal 5888خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیمتا روشن است راه خرابات سر کنیم
Ghazal 5889در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم
Ghazal 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم
Ghazal 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم
Ghazal 5932ما طالع جمعیت اسباب نداریمروزی که هوا هست می ناب نداریم
Ghazal 5940برون نمی برد از فکر دوست عالم آبمنقاب دولت بیدار نیست پرده خوابم
Ghazal 595به صید شیر نر ای بی جگر چه کار ترا؟شکار او نشدن بس بود شکار ترا
Ghazal 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم
Ghazal 600ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟که آب زندگی آتش بود سمندر را
Ghazal 6015تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن
Ghazal 6017هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.