Qasim Anvar: Divine love
بجز وصلت حیات جاودان نیستچو مویت سنبلی در بوستان نیست
Ghazal 200هرکجا در دو جهان عاشق روشن راییستدر سودای دلش از غم او سوداییست
Ghazal 205دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشتاز پا در اوفتادم و آبم ز سر گذشت
Ghazal 208ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفتعالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت
Ghazal 226سفر گزیدم ازین آستان کون و فسادبر آسمان معالی، سفر مبارک باد!
Ghazal 231ساقیم باده داد و بادم دادباده این بار مستزادم داد
Ghazal 232نگین سلیمان بدیوان که داد؟سریر سلاطین بدربان که داد؟
Ghazal 244هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارددل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد
Ghazal 249تا که از جور زمان بر جگرم ریش رسد؟حق بفریاد دل خسته درویش رسد
Ghazal 257هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
Ghazal 259ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد
Ghazal 260مست و مستور ندیدیم و گر هم باشداین چنین نادره در ملک جهان کم باشد
Ghazal 262تا دل آشفته آن زلف پریشان باشددل شوریده من واله و حیران باشد
Ghazal 273باز دست عشق عقلم را گریبان میکشدباز جان سوی حریم عز سلطان میکشد
Ghazal 287چون ماه من از مشرق انوار بر آمدکام دلم از لمعه دیدار برآمد
Ghazal 306آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود
Ghazal 313ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دودچه چاره سازم و درمان من چه خواهد بود
Ghazal 319«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود
Ghazal 321فرو ریختی باز در جام جودبعمدا شرابی که هوشم ربود
Ghazal 324این عشق و مودت اثر لطف خدا بودوین جمله عنایت نه باندازه ما بود
Ghazal 329هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود
Ghazal 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Ghazal 336تعینات جهان در میان بیم و امیدز آسمان بزمین وز ذره تا خورشید
Ghazal 338صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعهای رسید
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.