Sad
طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟
Ghazal 3732گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد
Ghazal 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟ز چشم زخم چه پروا سپند می دارد؟
Ghazal 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد
Ghazal 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگردکه ابر، سینه خورشید را نسازد سرد
Ghazal 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد
Ghazal 3783تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
Ghazal 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Ghazal 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیردز آب گوهرم آیینه زنگ می گیرد
Ghazal 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Ghazal 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزدمرا ز گرمی پرواز بال و پر سوزد
Ghazal 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Ghazal 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Ghazal 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Ghazal 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Ghazal 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزدازین خرابه شب و روز گرد می خیزد
Ghazal 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟
Ghazal 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
Ghazal 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد
Ghazal 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
Ghazal 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد
Ghazal 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد
Ghazal 384مجو از زاهدان خشک طینت گوهر عرفانکه از دریای گوهر، بهره خاشاک است ساحل را
Ghazal 3843زگریه آینه هر دلی که روشن شدچو اشک، مردمک حلقه های شیون شد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.