Ghazal 1339

یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشتموجه مطلق عنان ما غم ساحل نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 134

سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1340

هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشتمالک دینار شد هر کس که یک درهم نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1341

حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشتشمع با آن منزلت هرگز دو پیراهن نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1342

تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشترعشه باد خزان، دستی بر این گلشن نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1343

زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1344

ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشتاین گناه سهل، بر انگشت پیچیدن نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1345

دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشتهرگز این بی حاصل از ایام، سامانی نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1346

هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشتهر که دست افشاند بر جان، پای در منزل گذاشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1347

در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1348

همت مردانه ما از می حمرا گذشتکشتی ما با دهان خشک ازین دریا گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1349

می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 135

عشقِ پنهان باعثِ روشن‌روانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1350

همچو برق از عالم اسباب می باید گذشتزین خراب آباد چون سیلاب می باید گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1351

از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشتتا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1352

نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشتبی صدای پا ازین کهسار می باید گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1353

در دلم هرگاه زلف آن پری پیکر گذشتاز سر دریای چشمم موجه عنبر گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1354

همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشتکعبه را گم کرد هر کس بی خبر از دل گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1355

می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1356

برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشتسیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1357

کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1358

از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشتاز محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1359

عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشتاز چنان حیرت فرا سروی چسان این جو گذشت؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 136

سر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مراجمع کردم پای در دامن، پناهی شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.