Saib Tabrizi: Safavid era
آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست
Ghazal 1885سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست
Ghazal 1886مردن به درد عشق به دنیا برابرستبا زندگی خضر و مسیحا برابرست
Ghazal 1887ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست
Ghazal 1888دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست
Ghazal 1889آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست
Ghazal 189گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کنددود تلخ خط چراغ دودمان حسن را
Ghazal 1890زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست
Ghazal 1891پیش کسی که درد به درمان برابرستهر خنده ای به زخم نمایان برابرست
Ghazal 1892با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست
Ghazal 1893وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست
Ghazal 1894بیم و امید در دل اهل جهان پر استهرجا که رنگ و بو ست بهار و خزان پر است
Ghazal 1895با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست
Ghazal 1896از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست
Ghazal 1897عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست
Ghazal 1898جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست
Ghazal 1899خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست
Ghazal 190جامه آزادگی چالاک باشد سرو راجیب و دامن فارغ از خاشاک باشد سرو را
Ghazal 1900آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است
Ghazal 1901خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس استسرمایه فراغت من اینقدر بس است
Ghazal 1902رخساره ترا ز عرق دیدهبان بس استشبنم برای تازگی گلستان بس است
Ghazal 1903صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است
Ghazal 1904زلف کج تو سلسله جنبان آتش استهندو همیشه در پی سامان آتش است
Ghazal 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.