Ghazal 1819

ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 182

جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1820

میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1821

ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1822

وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشتز رنگ و بوی، امید بقا نباید داشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1823

ملامت از دل بیباک من فغان برداشتز سخت جانی من سنگ الامان برداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1824

ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1825

به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشتکدام تشنه، لب خود به جویبار گذاشت؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1826

عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشتچو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1827

مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشتمرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1828

هزار حیف که دوران خط یار گذشتشکست رنگ گل و حسن نوبهار گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1829

ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشتکه روز من به شتاب شب وصال گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 183

تر نسازد گریه های ابر نیسانی مراجوهر دیگر بود در گوهرافشانی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1830

خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1831

کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1832

ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1833

فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1834

ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافتفغان که طوطی از آیینه باز میدان یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1835

ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافتز نیش، چاشنی نوش من بلندی یافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1836

نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1837

ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1838

فغان که هستی من در ورق شماری رفتحیات من چو قلم در سیاه کاری رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1839

اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفتچگونه از دلم ای دلنواز خواهی رفت؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 184

نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.