Saib Tabrizi: Safavid era
از سینه صافی دل بی کینه روشن استدل بی غبار باشد اگر سینه روشن است
Ghazal 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من استشهباز اوج فقرم و این شهپر من است
Ghazal 193هست در نقصان تمامی ها دل آگاه رامومیایی از شکست خویش باشد ماه را
Ghazal 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من استهر که بوی خون شنوی منزل من است
Ghazal 1931چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است
Ghazal 1932این کوه غم که در دل دیوانه من استسنگ ملامت ابجد طفلانه من است
Ghazal 1933دریا سواد سینه بی کینه من استموج شکست، جوهر آیینه من است
Ghazal 1934طومار زلف شرح پریشانی من استآیینه فرد دفتر حیرانی من است
Ghazal 1935آن روی آتشین که جگرها کباب اوستنور و صفای شمع و گل از آب و تاب اوست
Ghazal 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
Ghazal 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست
Ghazal 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست
Ghazal 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست
Ghazal 194کاسه زانوست جام جم دل آگاه رایوسف از روی زمین خوش تر شمارد چاه را
Ghazal 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست
Ghazal 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توستدزدی است این که پرده گلیمش ز خواب توست
Ghazal 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست
Ghazal 1943دامن به دست هر که دهی دستگیر توستاز هر دلی که گرد فشانی عبیر توست
Ghazal 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توستیاقوت آبدار بتان سنگداغ توست
Ghazal 1945رزق وسیع در قدم میهمان توستهر کس که میهمان تو شد میزبان توست
Ghazal 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست
Ghazal 1947لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست
Ghazal 1948آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوستخاتم نه ای و دست سلیمانت آرزوست
Ghazal 1949جامی ز خون بی غش منصورم آرزوستلعل تجلی از کمر طورم آرزوست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.